تکلیف آپارتمانی که شوهر پول آن را داده ولی سند به نام همسر است

وقت بخیر؛
اگر آپارتمان از همان ابتدا با قولنامه و سپس سند رسمی به نام همسرتان خریداری شده باشد، اصل بر این است که مالک ملک خود ایشان است؛ حتی اگر تمام ثمن معامله را شما پرداخت کرده باشید. چک‌ها، فیش‌های بانکی و مدارک پرداخت شما ثابت می‌کند پول از طرف شما تأمین شده، اما به تنهایی ثابت نمی‌کند که مالک واقعی آپارتمان شما هستید.
اما راهکار شما برای اینکه بتوانید بابت پول پرداختی ادعایی مطرح کنید، باید مشخص شود هنگام خرید چه توافقی بین شما وجود داشته است. اگر بتوانید ثابت کنید پول را به عنوان قرض، با شرط بازپرداخت یا برای خرید ملک به حساب و مالکیت خودتان داده‌اید، امکان مطالبه وجه یا حسب مدارک طرح ادعای دیگری وجود دارد. اما اگر ملک آگاهانه به نام همسرتان شده و هیچ توافقی درباره بازپرداخت وجود نداشته، ممکن است دادگاه پرداخت شما را کمک یا بخشش به همسر تلقی کند؛ مخصوصاً بعد از ۱۲ سال.
این آپارتمان نیز خودبه‌خود «به جای مهریه» محسوب نمی‌شود. مهریه حق مستقلی است و اینکه شما سال‌ها قبل ملکی برای همسرتان خریده‌اید باعث سقوط مهریه نمی‌شود، مگر اینکه هنگام خرید یا بعداً صریحاً توافق شده باشد این ملک بابت تمام یا بخشی از مهریه داده شده و بتوانید آن توافق را اثبات کنید.
در مورد شرط تنصیف اموال هم این ملک اصولاً جزء اموال همسرتان است، نه دارایی شما؛ بنابراین معمولاً تحت عنوان تنصیف اموال شما محاسبه نمی‌شود. شرط تنصیف ناظر به اموالی است که شوهر در دوران زندگی مشترک به دست آورده و در زمان طلاق واجد شرایط مقرر در عقدنامه باشد.
پس مدارک پرداختتان بی‌فایده نیست، ولی تعیین‌کننده این است که آیا مدرکی دارید که نشان دهد این پول «هدیه» نبوده و قرار بوده همسرتان آن را برگرداند یا ملک واقعاً متعلق به شما باشد. اگر متن قولنامه، نحوه پرداخت ثمن و هر پیام یا نوشته‌ای درباره علت به نام زدن ملک را بفرمایید، می‌شود دقیق‌تر گفت امکان مطالبه پول یا ادعای حق نسبت به ملک دارید یا خیر.