تبعات دادن حق طلاق به زن و شرط بذل مهریه

با سلام

این شرط را سرسری امضا نکنید؛ چون اگر «وکالت در طلاق» به‌صورت کامل، بلاعزل و بدون قید تنظیم شود، همسرتان می‌تواند بعداً بدون نیاز به رضایت مجدد شما و در حدود اختیاراتی که داده‌اید، مراحل طلاق را از طرف شما انجام دهد. البته حق طلاق اصلی همچنان متعلق به شماست و این وکالت، حق شما را از بین نمی‌برد؛ ولی عملاً به ایشان نیز ابزار مستقلی برای طلاق می‌دهد.
نکته تعیین‌کننده متن وکالت است. تفاوت زیادی وجود دارد بین اینکه بنویسید «زوجه در هر زمان و بدون شرط حق توکیل و مراجعه برای طلاق دارد» با اینکه استفاده از وکالت منوط به شرایط مشخصی باشد. اگر وکالت خیلی گسترده باشد و درباره مهریه چیزی نوشته نشود، ممکن است زوجه بتواند از وکالت برای طلاق استفاده کند و در عین حال مهریه‌اش را هم مطالبه کند.
بله، شما می‌توانید در مقابل این شرط درخواست کنید که استفاده از وکالت در طلاق منوط به بذل تمام یا بخشی از مهریه باشد. مثلاً توافق شود در صورتی که زوجه بخواهد از این وکالت استفاده کند، مقدار معینی از مهریه را بذل کند. مهم این است که این موضوع فقط شفاهی نباشد و متن وکالت دقیقاً روشن کند میزان بذل چقدر است، چه کسی از طرف شما حق قبول بذل را دارد و آیا شرط فقط برای استفاده از وکالت است یا قرار است مهریه از همین الان ساقط شود.
پیشنهاد نمی‌کنم برای متعادل کردن حق طلاق، خانم از همین حالا کل مهریه را «ابراء» کند مگر اینکه هر دو کاملاً از اثر حقوقی آن آگاه باشید؛ چون ابراء با یک توافق مشروط برای زمان طلاق فرق دارد و ممکن است دیگر قابل برگشت نباشد.
اگر قرار است این شرط در عقدنامه یا دفترخانه نوشته شود، قبل از امضا متن نهایی را کلمه‌به‌کلمه بررسی کنید؛ مخصوصاً عبارت‌های «بلاعزل»، «حق توکیل به غیر»، «قبول بذل»، «اسقاط حق تجدیدنظرخواهی و فرجام‌خواهی» و اینکه طلاق مشروط به بذل مهریه هست یا نه. همین چند عبارت می‌تواند اثر شرط را کاملاً عوض کند.