حق مسکن توافقی زن و اجاره خانه بدون رضایت توسط شوهر
من همسرم ۲سال ازدواج کردیم تو ابن دوسال خیلی مشکل داشتم و داریم ما توی عقدنامه شرط حق مسکن توافقی و حق اشتغال دارم اما باتوجه به حق مسکن توافقی ایشون باتوجه به این خودشون رفتن جای کرایه کردن باتمام مخالفت های من کارخودشون کردن تواین ی هقته ی مخالفت راجب خودنه میکردم ایشون کلی حرف زدن ک من خسته شذم نمیتونم تحمل ات کنم منتفزم ازت اینا میخوام حداشم
تااینکه من بهشون گقتم اونو خونه رو فعلا فسخ نکن بعذاون تاحدودی رفتارش بهترشد الان وقتی بهشون گفتم هنوز نظرشون همونه گفتن ۱۰۰درصد باتوجه به این حرفا من نمیدونم ورود کنم به اون خونه با نه
باتوجه به اینکه مشخص نیست سال دیگه به حرفی ک گقتن فوقش جای دیگه رو میگیرم عمل کن یا خیر
تهیه فرش تهیه خونه
یا توجه کردن
و موارد دیگر
پاسخ حقوقی ایران لگال:
وقت بخیر؛
در چنین شرایطی بهتر است فقط برای اینکه بعداً گفته نشود برای زندگی نیامد، بدون روشن شدن تکلیف چند موضوع مهم وارد آن خانه نشوید. از نظر حقوقی، مهم‌ترین قسمت برای شما همان عبارت دقیق «حق مسکن توافقی» در عقدنامه است. اگر واقعاً محل سکونت باید با توافق هر دو نفر تعیین شود، انتخاب یک‌طرفه خانه از طرف همسرتان لزوماً همان توافقی نیست که در عقدنامه پیش‌بینی شده است. بنابراین اگر شما با محل خانه، شرایط آن یا نحوه تهیه آن موافق نبوده‌اید، بهتر است مخالفتتان فقط شفاهی باقی نماند و در پیام یا به شکل رسمی قابل اثبات باشد.
از طرف دیگر، اگر الان به آن خانه بروید و مدتی آنجا زندگی کنید، ممکن است همسرتان بعداً استناد کند که شما عملاً همان محل را پذیرفته‌اید. این موضوع لزوماً به معنی از بین رفتن حق قراردادی شما نیست، ولی می‌تواند اثبات مخالفت بعدی را سخت‌تر کند. اگر تصمیم دارید موقتاً وارد خانه شوید، بهتر است قبلش روشن و مکتوب بگویید که ورود شما به معنای صرف‌نظر از شرط مسکن توافقی یا پذیرش دائمی این محل نیست و فقط برای حفظ زندگی مشترک فعلاً وارد می‌شوید.
تهیه وسایل اصلی زندگی هم اهمیت دارد. اگر خانه اجاره شده ولی هنوز شرایط متعارف زندگی مثل فرش، وسایل ضروری یا امکانات لازم فراهم نیست، این موضوع را هم ثبت کنید. صرف اجاره کردن چهاردیواری همیشه به معنی فراهم کردن کامل منزل مناسب برای شروع زندگی مشترک نیست و شرایط واقعی خانه هم در اختلافات بعدی می‌تواند بررسی شود.
همچنین حرف‌های ایشان درباره اینکه «خسته شدم»، «نمی‌توانم تحملت کنم» و «منتظرم ازت جدا شوم» را اگر در پیام یا ویس گفته، نگه دارید. اگر بعداً از طرف ایشان پرونده تمکین مطرح شود یا ادعا کند شما بی‌دلیل وارد خانه نشده‌اید، این پیام‌ها می‌تواند نشان دهد که وضعیت بین شما عادی و روشن نبوده و خود ایشان نیز همزمان بحث جدایی را مطرح می‌کرده است.
در مورد قولی هم که گفته سال دیگر جای دیگری می‌گیرد، بهتر است روی وعده شفاهی حساب نکنید. اگر محل زندگی برای شما موضوع مهمی است، باید همین حالا مشخص شود توافق واقعی شما چیست و قرار است این خانه موقت باشد یا محل زندگی دائمی. بعداً اثبات یک وعده شفاهی معمولاً سخت‌تر است.
اگر متن دقیق شرط مسکن در عقدنامه را بفرستید و بگویید خانه‌ای که گرفته در همان شهر یا محدوده‌ای است که قبلاً توافق کرده بودید یا خیر، می‌شود دقیق‌تر گفت رفتن به آن خانه از نظر حقوقی چه اثری برای شما دارد.