اعتراض به نظریه کارشناسی درباره جعل امضا

وقت بخیر؛
چیزی که از متن نظریه مشخص است این است که کارشناس ظاهراً نگفته «امضای آقای حسینی جعل شده»، بلکه درباره تقدم و تأخر نوشته و امضا اظهارنظر کرده و نتیجه گرفته که امضای منتسب به آقای حسینی قبل از متن مربوط به تحویل دستبند طلا، مهلت یک‌ماهه تسویه و خسارت روزانه روی برگه وجود داشته است. این نتیجه اگر قطعی بماند می‌تواند برای مرتضی مشکل ایجاد کند، چون طرف مقابل ممکن است ادعا کند برگه ابتدا امضا شده و متن بعداً بدون اجازه او به آن اضافه شده است.
بنابراین اگر شکایت فعلی صرفاً بابت «جعل امضا» باشد، همین نظریه به تنهایی اثبات نمی‌کند که امضا جعلی است؛ چون موضوع کارشناسی این برگه بیشتر زمان نگارش متن نسبت به امضا بوده است. اما از طرف دیگر، همین تقدم امضا بر متن ممکن است باعث شود موضوع از جهت استفاده یا سوءاستفاده از سفیدامضا نیز مورد توجه مرجع قضایی قرار بگیرد. به همین دلیل دفاع نباید فقط روی این باشد که «امضا متعلق به خود آقای حسینی است».
اگر مرتضی فضلی قبول ندارد که متن بعداً و بدون اجازه نوشته شده، بهتر است نسبت به نظریه کارشناسی سریعاً اعتراض کند و درخواست ارجاع موضوع به هیأت کارشناسی چندنفره را بدهد. در اعتراض هم باید دقیقاً گفته شود که معامله واقعی بوده و دستبند طلا تحویل شده و توافق بر سر مهلت تسویه و دیرکرد وجود داشته است. اگر پیام، شاهد، رسید خرید طلا، فاکتور، تماس، واریز وجه، اقرار قبلی آقای حسینی یا شخصی که هنگام تحویل طلا و توافق حضور داشته وجود دارد، الان اهمیت بسیار زیادی پیدا می‌کند؛ چون حتی اگر درباره زمان نوشتن متن اختلاف باشد، اصل معامله و توافق را می‌توان با دلایل دیگر هم اثبات کرد.
اگر هیچ مدرکی غیر از همین نوشته وجود نداشته باشد و نظریه کارشناسی هم به همین شکل قطعی شود، موقعیت مرتضی سخت‌تر خواهد شد. بنابراین بهتر است قبل از اینکه پرونده بر اساس همین نظریه جلو برود، متن ابلاغ نظریه و مهلتی که برای اعلام اعتراض داده‌اند بررسی و اعتراض مستدل ثبت شود.