شکایت از خوابگاه مردانه به علت ایجاد نا امنی

وقت بخیر؛

اگر این محل واقعاً به‌صورت مستمر باعث درگیری، رفت‌وآمد مشکوک، مصرف یا خریدوفروش مواد، سر و صدا، تهدید، مزاحمت برای خانواده‌ها یا ناامنی محله شده باشد، می‌توانید کاملاً قانونی موضوع را پیگیری کنید. ماده ۶۱۸ نیز رفتارهایی را که موجب اخلال در نظم و آسایش عمومی شود قابل تعقیب دانسته است.

بهتر است شکایت را روی «رفتارهای مشخص» ببندید، نه روی صفت دادن به افراد. مثلاً بنویسید در چه تاریخ‌هایی درگیری، فریاد، تجمع شبانه، مصرف مواد، تهدید، مزاحمت برای مادرتان یا سایر همسایه‌ها اتفاق افتاده است. هر بار که اتفاقی می‌افتد با ۱۱۰ تماس بگیرید تا گزارش مأمور تنظیم شود؛ فیلم دوربین، صدای مزاحمت، شهادت همسایه‌ها و شماره گزارش‌های پلیس را هم نگه دارید. اگر چند همسایه همزمان شکایت یا استشهاد بدهند، موضوع از حالت اختلاف شخصی خارج می‌شود و اثبات سلب آسایش محل راحت‌تر است.

اگر احتمال می‌دهید این مجموعه اصلاً مجوز قانونی خوابگاه ندارد یا برخلاف مجوزش فعالیت می‌کند، جداگانه از «اداره نظارت بر اماکن عمومی» هم درخواست بازرسی کنید. اگر مأموران در محل جرم مشخصی مثل مواد مخدر، درگیری یا نگهداری افراد تحت تعقیب مشاهده کنند، آن موضوع مسیر کیفری خودش را پیدا می‌کند.

در شکواییه هم بهتر است مدیر یا مسئول خوابگاه و افرادی را که رفتار مشخصی از آنها دیده‌اید طرف شکایت قرار دهید و بنویسید: «تقاضای بررسی فعالیت محل، تحقیقات محلی، اخذ اظهارات همسایگان، بررسی گزارش‌های انتظامی و جلوگیری از ادامه سلب آسایش و ناامنی را دارم.» لازم نیست از ابتدا ثابت کنید تمام افرادی که آنجا رفت‌وآمد می‌کنند مجرم‌اند؛ وظیفه شما ارائه وقایع و مدارک است و تحقیق درباره اشخاص با پلیس و دادسراست.

اگر برای مادرتان یا خانواده تهدید، تعرض یا مزاحمت مستقیمی هم اتفاق افتاده، آن را جداگانه و با تاریخ و مشخصات دقیق در شکایت بیاورید، چون عنوان کیفری مستقل می‌تواند داشته باشد. مثلاً مزاحمت برای زنان در معابر نیز در ماده ۶۱۹ جرم‌انگاری شده است.