طلاق به دلیل ناباروری شوهر و پنهانکردن مشکل قبل از ازدواج
شکایت از شوهر
من خانم ۳۶ساله ۲ساله که با شوهرم ازدواج کردم ،تازه فهمیدم شوهرم مشکلی جنسی داره به عبارتی نازا هستن،این برای من قابل قبول نیست،ضمنا شوهرم خیلی دروغ گو هست به من میگه مشکلم درست میشه ولی مشکلش درست بشو نیست مطمئنم ،شوهرم ازدواج دومش هست ازدواج اولش ۱۲سال با یه خانم دیگه زندگی کردن وبچه دار نشدن زنش هم درخواست طلاق داده که طلاق گرفته الان به نظر شما وکیل اگه کارمون به دادگاه بکشه تکلیف چیه؟؟؟
تاکنون اقدامی انجام نشده اما من دیگه طاقت این زندگی رو ندارم ۲ساله دروغ میشنوم به نظرتون چیکار کنم
پاسخ حقوقی ایران لگال:
درود فراوان؛
متأسفم که بعد از دو سال زندگی مشترک با این مسئلهای روبهرو شدهاید؛ مخصوصاً با توجه به اینکه همسرتان در ازدواج قبلی نیز ۱۲ سال صاحب فرزند نشده است. اما اگر الان فقط با عنوان «شوهرم نازاست» دادخواست طلاق یا فسخ نکاح بدهید، این خطر وجود دارد که دادخواستتان رد شود و چند ماه زمان از دست بدهید. نکتهای در پرونده شما وجود دارد که میتواند مسیر را کاملاً عوض کند و به نفع شما باشد این است که باید مشخص شود مشکل همسرتان صرفاً ناباروری است، ناتوانی جنسی است، یا مشکلی بوده که قبل از ازدواج از آن اطلاع داشته و عمداً از شما پنهان کرده است.
این سه حالت از نظر قانونی یکسان نیستند. اگر منظور فقط ناباروری یا پایین بودن قدرت باروری باشد، این موضوع بهتنهایی جزو عیوب مرد که مستقیماً حق فسخ نکاح ایجاد میکند نیست. عیوب مرد برای فسخ در ماده ۱۱۲۲ قانون مدنی مشخص شده و از جمله شامل «عنن» یعنی ناتوانی در انجام رابطه زناشویی با شرایط قانونی آن است.
بنابراین اولین کار شما باید این باشد که موضوع پزشکی دقیقاً روشن شود. اینکه خودتان مطمئن باشید «درستشدنی نیست» برای دادگاه کافی نیست؛ اگر پرونده مطرح شود، نظریه پزشک متخصص یا پزشکی قانونی درباره نوع مشکل، امکان درمان و توان باروری اهمیت زیادی خواهد داشت.
اما سابقه ازدواج قبلی او میتواند از جهت دیگری مهم شود. اگر ثابت شود قبل از ازدواج با شما از مشکل جدی و پایدار خود اطلاع داشته، ولی آن را عمداً مخفی کرده و شما با تصور امکان داشتن فرزند با او ازدواج کردهاید، موضوع تدلیس یا فقدان صفت موردنظر در ازدواج قابل بررسی میشود. ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی نیز در شرایطی که صفت خاصی مبنای ازدواج بوده ولی بعداً معلوم شود شخص فاقد آن بوده، حق فسخ را پیشبینی کرده است.
یک مسیر دیگر هم در عقدنامههای رسمی وجود دارد: در شرط معروف مربوط به عقیم بودن زوج، اگر پس از پنج سال زندگی مشترک به علت عقیم بودن یا عوارض جسمی زوج، زن صاحب فرزند نشود و شوهر آن شرط را امضا کرده باشد، میتواند برای زوجه حق استفاده از وکالت در طلاق ایجاد کند. حتی اداره حقوقی قوه قضاییه نیز بعضی اختلالات جسمی مؤثر در باروری را قابل بررسی ذیل همین شرط دانسته است. اما شما فعلاً دو سال است ازدواج کردهاید، بنابراین برای استفاده از شرط پنجساله هنوز باید وضعیت دقیق عقدنامه و مدت سپریشده بررسی شود.
در کنار این موارد، اگر مجموعه شرایط زندگی، پنهانکاری، وضعیت رابطه و سایر مشکلات به حدی باشد که ادامه زندگی واقعاً برای شما غیرقابل تحمل شده باشد، طلاق به دلیل عسر و حرج نیز قابل بررسی است؛ ولی این مسیر نیازمند اثبات شرایط و دلایل کافی است و صرف ناباروری بهتنهایی تضمینکننده صدور حکم طلاق نیست.
پس قبل از اینکه دادخواست بدهید، سه چیز را بررسی کنید: عقدنامه و شروطی که همسرتان امضا کرده، مدارک پزشکی مربوط به مشکل فعلی او، و هر مدرکی که نشان دهد قبل از ازدواج از این مشکل اطلاع داشته است. اگر مشخص شود او از قبل میدانسته و موضوع را از شما پنهان کرده، پرونده شما بسیار متفاوت از حالتی خواهد بود که مشکل ناباروری بعداً و بدون اطلاع قبلی کشف شده است.
من خانمم ۳۶سالمه ۲۷ماه که با شوهرم ازدواج کردم ،الان متوجه شدم شوهر مشکل نازایی داشته به عبارتی اسپرمش قدرت تحرک اصلا نداره از همسر قلبیش که ۱۲سال زندگی مشرک داشتن به همین خاطر طلاق گرفته ،۲۷ماه من ازش دروغ میشنوم دیگه طاقت یک ثانیه زندگی کردن رو ندارم ،مدارک پزشکی هم جواب آزمایش عدم قدر حرکت اسپرم همسرم رو دارم
از لحاظ قانوی چیکار باید بکنم
پاسخ تکمیلی ایران لگال:
اگر پس از اطلاع از این مشکل مدت زیادی به زندگی ادامه دهید، ممکن است شوهر ادعا کند حق فسخ فوری را از دست دادهاید؛ ترک ناگهانی خانه هم میتواند نفقه را درگیر دعوای تمکین کند. اما اگر ثابت شود او پیش از عقد از ناباروری خبر داشته و آن را پنهان کرده، مسیر پرونده کاملاً تغییر میکند.
ضعف یا نبود حرکت اسپرم بهتنهایی از عیوبی نیست که قانون در هر شرایطی به زن حق فسخ نکاح بدهد. همچنین شرط چاپی عقدنامه درباره ناباروری شوهر معمولاً زمانی قابل استفاده است که پنج سال از ازدواج گذشته باشد؛ بنابراین با گذشت ۲۷ ماه هنوز نمیتوانید فقط بر همان شرط تکیه کنید.
مسیر اصلی شما اثبات فریب و پنهانکردن آگاهانه این مشکل پیش از ازدواج است. باید نشان دهید شوهرتان قبل از عقد از مشکل باروری خود اطلاع داشته، این موضوع برای تصمیم شما به ازدواج اساسی بوده و او برخلاف واقع خود را سالم معرفی کرده یا مشکل را عمداً مخفی کرده است. صرف آزمایش فعلی ثابت نمیکند که او پیش از عقد نیز از بیماری اطلاع داشته است.
جواب آزمایش را نگه دارید و از دادگاه درخواست ارجاع همسرتان به پزشکی قانونی کنید. پیامها، صداها یا اقرارهایی را که در آنها قبول کرده از زمان ازدواج قبلی از مشکلش خبر داشته حفظ کنید. اگر طلاق همسر قبلی واقعاً به همین علت بوده، مشخصات پرونده طلاق قبلی، نام شعبه، شهادت همسر سابق یا مدارک درمانی آن دوران میتواند بسیار تعیینکننده باشد و میتوانید از دادگاه بخواهید پرونده قبلی را استعلام کند.
اگر بتوانید آگاهی قبلی و فریب او را ثابت کنید، امکان طرح دعوای تأیید فسخ نکاح به علت تدلیس و فقدان وصف موردنظر وجود دارد. این حق باید پس از اطلاع در مدت متعارف اعمال شود؛ بنابراین اگر قصد استفاده از فسخ را دارید، تعلل نکنید. شکایت کیفری فریب در ازدواج نیز قابل بررسی است، ولی باید ثابت شود فریب پیش از عقد اتفاق افتاده و ازدواج بر مبنای همان دروغ انجام شده است. دروغهایی که فقط بعد از ازدواج گفته شدهاند، بهتنهایی برای این شکایت کافی نیستند.
اگر دلایل لازم برای فسخ کامل نباشد، میتوانید طلاق به درخواست زوجه را به دلیل عسر و حرج ناشی از فریب، ازبینرفتن اعتماد و محرومیت از فرزندآوری مطرح کنید؛ اما پیش از پایان پنج سال، پذیرش این خواسته قطعی نیست و مجموع مدارک و شرایط زندگی شما بررسی میشود. اگر شوهرتان حاضر به جدایی باشد، طلاق توافقی سریعتر و کمریسکتر است، ولی برای گرفتن رضایت او مهریه و حقوق مالی خود را بدون بررسی دقیق نبخشید.
اگر منزل مشترک را ترک میکنید، بهتر است ابتدا مدارک را حفظ و اقدام قضایی خود را ثبت کنید؛ زیرا خروج بدون دلیل قابلاثبات ممکن است با دادخواست تمکین و اختلاف درباره نفقه همراه شود. در این پرونده، مهمترین دلیل آزمایش جدید نیست؛ مدرکی است که ثابت کند شوهرتان پیش از ازدواج از ناباروری خود خبر داشته و با وجود اطلاع، حقیقت را از شما پنهان کرده است.