سکونت جداگانه مادر و حضانت نوزاد تا زمان طلاق توافقی
بعد از ثبت دادخواست طلاق آیا میتوانم تا زمان طلاق منزل خود را جدا کنم و برای خودم و فرزندم منزل جدا بگیرم؟و اینکه با توجه به اینکه فرزندم ۸ ماهه است تا زمان طلاق پدرش میتواند نوزاد را پیش خود نگاه دارد بدون اجازه من؟و اینکه پروسه طلاق توافقی چقدر طول میکشد؟
پاسخ حقوقی ایران لگال:
سلام وقت بخیر. بله میتوانید برای خود و نوزادتان منزل جدا بگیرید؛ اما صرف ثبت دادخواست طلاق، مانع طرح دعوای عدم تمکین از سوی همسر نیست. بهتر است سکونت جداگانه و حضانت موقت فرزند را با توافق کتبی یا دستور دادگاه تثبیت کنید.
اگر زندگی مشترک برای شما همراه با ترس از آسیب بدنی، مالی یا حیثیتی است، مطابق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی حق اختیار مسکن جداگانه دارید و در صورت اثبات خطر، نفقه شما نیز قطع نمیشود. مدارکی مانند گزارش کلانتری، پزشکی قانونی، پیامهای تهدیدآمیز و شهادت شهود را نگهدارید.
حضانت نوزاد ۸ماهه اصولاً تا هفتسالگی در اولویت مادر است؛ بنابراین پدر نمیتواند برخلاف رضایت شما کودک را برای مدت نامحدود نزد خود نگه دارد، مگر اینکه دادگاه به دلیل فقدان صلاحیت مادر تصمیم دیگری بگیرد. بااینحال، پدر حق ملاقات دارد و در صورت اختلاف، زمان و نحوه آن را دادگاه تعیین میکند.
اگر احتمال میدهید کودک را پس ندهد، همزمان با پرونده طلاق، درخواست «دستور موقت حضانت و تعیین نحوه ملاقات» بدهید و با توجه به شیرخوار بودن نوزاد، بخواهید ملاقات بدون اقامت شبانه تعیین شود. دادگاه طبق ماده ۷ قانون حمایت خانواده میتواند فوری تصمیم بگیرد. انتقال کودک به شهر دیگری را نیز بدون توافق یا اجازه دادگاه انجام ندهید.
طلاق توافقی معمولاً حدود یک تا سه ماه طول میکشد، ولی جلسات مشاوره، شلوغی شعبه و همکاری طرفین میتواند زمان را بیشتر کند. حضانت، ملاقات، نفقه فرزند، مهریه، جهیزیه و محل تحویل کودک باید دقیقاً در توافقنامه نوشته شود؛ زیرا اگر یکی از طرفین پیش از ثبت طلاق منصرف شود، روند توافقی ممکن است متوقف شود.
ترس از آسیب دارم چون دادخواست طلاق و مهریه فردا صبح ثبت میکنم و اینکه تو سه سال زندگی ریالی خرجی و نفقه به من و بچه نداده
پاسخ تکمیلی ایران لگال:
سلام مجدد؛
اگر فردا دادخواستها را ثبت کنید و بعد بدون اینکه علت ترس و ترک منزل را مستند کنید، ممکن است همسرتان سریعاً دعوای تمکین مطرح کند و سعی کند خروج شما از خانه را علیه خودتان استفاده کند. اما اینکه سه سال به شما و فرزندتان نفقه نداده، اتفاقاً میتواند یک مسیر مستقل و مهم به نفع شما باز کند.
با توضیح جدیدی که دادید، فقط به دادخواست طلاق و مهریه اکتفا نکنید. درباره خودتان میتوانید نفقه گذشته این سه سال را نیز مطالبه کنید؛ قانون صراحتاً اجازه مطالبه نفقه گذشته زوجه را داده است. میزان آن معمولاً با توجه به شرایط زندگی شما و نظر کارشناس تعیین میشود.
درباره نوزادتان نیز پرداخت نفقه اصولاً بر عهده پدر است. بهتر است همزمان برای نفقه فعلی و آینده فرزند اقدام کنید و با توجه به اینکه میگویید هیچ هزینهای پرداخت نکرده، این موضوع را از همین حالا رسمی کنید.
اگر همسرتان توان مالی داشته ولی عمداً نفقه شما یا فرزند را نداده باشد، موضوع فقط حقوقی نیست و شکایت ترک انفاق نیز حسب شرایط قابل بررسی است. ماده ۵۳ قانون حمایت خانواده برای خودداری شخص متمکن از پرداخت نفقه، مسئولیت کیفری پیشبینی کرده است.
از طرف دیگر چون گفتهاید بعد از ثبت مهریه و طلاق واقعاً از آسیب میترسید، از این لحظه هر تهدید، پیام، تماس، درگیری یا مراجعهای را جدی بگیرید. اگر تهدید یا خشونتی اتفاق افتاد، همان موقع با پلیس تماس بگیرید و موضوع را ثبت کنید؛ این مدارک بعداً برای اثبات اینکه جدا شدن شما از منزل از روی لجبازی نبوده بلکه به دلیل خوف ضرر بوده، بسیار مهم میشوند.
همچنین میتوانید در پرونده خانواده، با توجه به شیرخوار بودن فرزند و شرایط فعلی، درخواست دستور موقت درباره حضانت، نگهداری و نفقه بدهید؛ دادگاه اختیار دارد این مسائل فوری را قبل از تصمیم نهایی تعیین تکلیف کند.
پس با اطلاعات جدیدی که گفتید، وضعیت شما از چیزی که ابتدا به نظر میرسید بهتر است: سه سال نپرداختن نفقه را رها نکنید و فردا هنگام شروع پرونده، طلاق و مهریه را تنها دو موضوع پرونده نبینید؛ نفقه خودتان، نفقه فرزند و مستندسازی ترس از آسیب میتوانند بعداً در نتیجه پرونده بسیار مؤثر باشند.
