تاخیر تادیه دیه راننده مقصر

با سلام؛

در پرونده شما یک نکته خیلی مهم وجود دارد که اگر خواسته را صرفاً با عنوان «خسارت تأخیر تأدیه موضوع ماده ۵۲۲» مطرح کرده باشید، بیمه می‌تواند ایراد کند؛ چون برای خسارت بدنی راننده مقصر، مقرره خاص وجود دارد. مبنای قوی‌تر شما تبصره ۱ ماده ۱۱ آیین‌نامه اجرایی ماده ۳ قانون بیمه اجباری است که برای تأخیر بیمه‌گر، جریمه روزانه نیم‌درهزار پیش‌بینی کرده است.

مبدأ این جریمه اصولاً نه تاریخ تصادف است، نه تاریخ تقدیم دادخواست و نه خودبه‌خود تاریخ قطعیت رأی. بیمه‌گر باید حداکثر ظرف ۲۰ روز از «تکمیل مدارک» خسارت راننده مسبب حادثه را پرداخت کند؛ بنابراین اگر مثلاً نظریه نهایی پزشکی قانونی در اوایل ۱۴۰۳ آخرین مدرک لازم بوده و همان زمان پرونده نزد بیمه کامل شده، استدلال شما این است که از روز بیست‌ویکم بعد از تکمیل مدارک، جریمه نیم‌درهزار آغاز شده است.

این موضوع را هم از «نرخ روز دیه» جدا کنید. رأی وحدت رویه ۸۶۹ دیوان عالی کشور در سال ۱۴۰۴ نیز پذیرفته که خسارت بدنی راننده مسبب حادثه در شرایط مقرر باید بر مبنای قیمت زمان پرداخت محاسبه شود. پس اینکه بیمه در نهایت در مهر ۱۴۰۵ مابه‌التفاوت نرخ روز را پرداخت کرده، یک بحث است و جریمه ناشی از تأخیر غیرمجاز در پرداخت، بحث دیگری است.

در محاسبه نیز باید پرداخت‌های قبلی لحاظ شود؛ یعنی نمی‌توان لزوماً کل مبلغ نهایی ۱۴۰۵ را برای تمام مدت در نیم‌درهزار ضرب کرد. تا تاریخ هر پرداخت، جریمه بر مبلغ پرداخت‌نشده بررسی می‌شود و بعد از هر پرداخت، مانده بدهی مبنای ادامه محاسبه قرار می‌گیرد. درباره مابه‌التفاوتی که نهایتاً مهر ۱۴۰۵ پرداخت شده نیز می‌توانید استدلال کنید که پرداخت ناقص بیمه در سال‌های قبل، اجرای کامل تعهد نبوده و جریمه نسبت به بخش پرداخت‌نشده ادامه داشته است.

برای تعیین دقیق مبدأ، فقط یک مدرک کلیدی لازم است: تاریخی که نظریه نهایی پزشکی قانونی و سایر مدارک کامل به بیمه دانا تحویل شده است. اگر آن تاریخ و تاریخ دقیق دو پرداخت قبلی و پرداخت نهایی مهر ۱۴۰۵ را بفرمایید، می‌شود دقیق گفت در دادگاه روی چه بازه زمانی برای نیم‌درهزار استدلال کنید.