بعد از طلاق چه اموالی به زن می‌رسد؟

سلام؛

بزرگ‌ترین اشتباه این است که مادرتان با این تصور وارد طلاق شود که چون ۴۷ سال زندگی کرده و در به‌ دست‌ آمدن اموال نقش داشته، خودبه‌خود نصف ۴ ملک به او می‌رسد؛ چنین قاعده‌ای در قانون وجود ندارد و وقتی سندها به نام پدرتان است، اصل بر مالکیت اوست. اما این به معنی دست خالی ماندن مادرتان نیست و قبل از طلاق باید حقوق مالی‌اش دقیق بررسی شود که در ادامه عرض می نمایم.

مهریه مادرتان کامل قابل مطالبه است و چون گفتید نفقه در طول زندگی پرداخت شده، معمولاً بابت نفقه گذشته‌ای که پرداخت شده مطالبه دیگری وجود ندارد. در عوض «اجرت‌المثل ایام زوجیت» بعد از ۴۷ سال زندگی می‌تواند رقم مهمی باشد؛ اگر مادرتان کارهایی مثل خانه‌داری، آشپزی، رسیدگی به فرزندان و امور منزل را به دستور یا درخواست همسر و بدون قصد انجام رایگان انجام داده باشد، دادگاه می‌تواند با کارشناسی برای آن اجرت‌المثل تعیین کند. ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده نیز دادگاه را هنگام طلاق مکلف کرده تکلیف مهریه، نفقه، جهیزیه و اجرت‌المثل را مشخص کند.

درباره نصف اموال هم باید عقدنامه را ببینید. شرط معروف «تنصیف دارایی» معمولاً وقتی قابل اجراست که طلاق به درخواست شوهر باشد و طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف زناشویی نباشد. بنابراین اگر مادرتان خودش متقاضی طلاق باشد، معمولاً نمی‌تواند صرفاً به این شرط نصف اموال پدرتان را بگیرد؛ مگر اینکه متن عقدنامه یا توافق دیگری شرایط متفاوتی داشته باشد.

اما یک راه دیگر هم ممکن است وجود داشته باشد: اگر مادرتان بتواند ثابت کند برای خرید یکی از آن ۴ ملک از پول شخصی خودش، طلا، ارث، حقوق یا سرمایه خودش پرداخت کرده، موضوع دیگر فقط «زحمت در زندگی» نیست و ممکن است بتواند نسبت به همان پول یا سهمی که واقعاً تأمین کرده ادعای مستقل مطرح کند.

اگر عکس صفحه شروط ضمن عقدِ عقدنامه مادرتان و میزان مهریه را بفرستید و بگویید آیا برای خرید این ۴ ملک پول یا طلای شخصی خودش هم داده یا نه، می‌شود خیلی دقیق‌تر گفت قبل از اقدام به طلاق چه حقوقی را مطالبه کند که چیزی از دست نرود.