اثبات شراکت وقتی خانه به نام خواهرم قولنامه شده
یه واحد خونه ما سه نفری گرفتیم دوتا خواهر و یه برادر ..
قبلا ..
واریزی هامون یجوری شد که یه دنگ و نیم من شدم یه دنگ و نیم خواهر دیگم سمیه و سه دنگ هم خواهر دیگم لیلی
سال ۹۹ خونه رو گرفتیم .. همه هم داخل همون زندگی میکردی تا سال ۴۰۳ فکر کنم .. انتقالی لیلی اومد و رفت بجنورد .. بعد از اون کلی بامبول و درخواست کرایه و اینا .. تا اینکه من خونه گرفتم و از اول امسال خونه خالی شد تا به الان ..
قرار شد خونه رو بفروشیم هر کسی سهم خودشو برداره ..
اینم بگم که سال ۴۰۱ من میخواستم یه وسیله بگیرم و مبلغ ۱۰۰ ملیون ۴۰۱ از لیلی گرفتم ..
حالا موقع فروش شده و میگه که من سهم تو رو دادم در صورتی که من نمیخوام سهم خونه رو باهام حساب کنه از روی اون پول ..
متاسفانه موقع ای که خونه رو قولنامه کردن ..
پدرم فقط به اسم لیلی نوشته و از ما اسمی نبرده تو قولنامه ..
حالا میخوام کمکم کنی چه راهی پیش رو میزاری که مشکلمون حل بشه
پاسخ حقوقی ایران لگال:
با سلام؛
مشکل بزرگ اینجاست که مبایعه‌نامه سال ۱۳۹۹ فقط به نام لیلی تنظیم شده؛ بنابراین اگر الان اختلاف شدید شود و ایشان اصل سهم یک و نیم دانگ شما را انکار کند، شما باید ثابت کنید که از ابتدا خانه سه نفره خریداری شده و قرار بوده سهم شما یک‌ونیم‌دانگ باشد. اگر بدون تعیین تکلیف این موضوع خانه فروخته شود، گرفتن سهمتان می‌تواند بسیار سخت تر شود.
اما راهکار دفاعی برای شما وجود دارد به اینصورت که هر چیزی که نشان دهد لیلی خودش قبلاً شما را شریک می‌دانسته، می‌تواند موقعیت شما را تا حد زیادی تغییر دهد. این مدارد شامل واریزی های زمان خرید، پیام‌ها و صحبت‌هایی که در آنها سهم‌ها مشخص شده است. چون قانون مالکیت مشاع چند نفر در یک مال را به رسمیت می‌شناسد و کسی که مدعی چنین حقی است باید آن را اثبات کند.
اولین کار من این است که فعلاً قبل از فروش، همه مدارک سال ۱۳۹۹ را جمع کنید؛ مخصوصاً واریزی‌هایی که برای خرید خانه داشته‌اید، رسید پرداخت به فروشنده، پیام‌های خانوادگی درباره سهم «یک‌ونیم دانگ، یک‌ونیم دانگ و سه دانگ»، شهادت فروشنده، بنگاه‌دار، پدرتان یا هر شخصی که از نحوه خرید اطلاع داشته و هر پیام جدیدی که لیلی در آن اصل سهم شما را قبول کرده باشد. اینکه مبایعه‌نامه فقط به نام اوست کار را سخت می‌کند، ولی لزوماً به این معنا نیست که هیچ حقی ندارید.
در مورد ۱۰۰ میلیون سال ۱۴۰۱ نیز باید دو موضوع را از هم جدا کنید. اگر این مبلغ را واقعاً قرض گرفته‌اید، صرف پرداخت ۱۰۰ میلیون به شما به این معنا نیست که لیلی یک‌ونیم‌دانگ سهم خانه‌تان را خریده است. برای اینکه بتواند بگوید سهم شما به او منتقل شده، باید توافقی برای انتقال سهم وجود داشته باشد؛ اصل قراردادها هم بر همان چیزی است که طرفین واقعاً توافق کرده‌اند.
بنابراین اگر پیام، رسید یا شاهدی دارید که نشان دهد آن ۱۰۰ میلیون «قرض» بوده، حتماً حفظ کنید. اگر امکانش را دارید، حتی بهتر است قبل از فروش، تکلیف همین بدهی را جداگانه و با پرداخت قابل‌ردیابی و گرفتن رسید روشن کنید تا بعداً نتواند بگوید این پول بابت خرید سهم شما بوده است.
فقط یک نکته مهم: اگر خانه فروخته شود و لیلی بابت سهم شما واقعاً بدهکار پول نقد شود و در همان زمان شما هم بابت آن ۱۰۰ میلیون به او بدهکار باشید، ممکن است بحث «تهاتر» مطرح شود؛ قانون در شرایطی که دو نفر هم‌زمان به یکدیگر بدهکار باشند و دیون شرایط لازم را داشته باشند، تهاتر را به رسمیت می‌شناسد. این موضوع با ادعای «من سهم خانه تو را خریدم» فرق دارد؛ تهاتر ممکن است فقط از پول قابل پرداخت کم کند، نه اینکه به گذشته برگردد و مالکیت یک‌ونیم‌دانگ شما را خودبه‌خود از بین ببرد.
اگر لیلی حاضر نیست سهم شما را کتبی قبول کند یا احتمال می‌دهید خانه را به تنهایی بفروشد، بهتر است قبل از معامله، از طریق اظهارنامه رسمی سهم خود را اعلام کنید و سپس متناسب با وضعیت ثبتی ملک برای اثبات سهم و جلوگیری از انتقال اقدام کنید. عنوان دقیق دعوا بستگی دارد به اینکه ملک الان سند رسمی دارد یا هنوز فقط قولنامه‌ای است و سند به نام چه کسی است.
اگر می‌توانید بگویید پول خرید سال ۱۳۹۹ دقیقاً از حساب چه کسانی به فروشنده واریز شده و آیا در پیام یا نوشته‌ای لیلی صریحاً گفته «یک‌ونیم دانگ مال توست»، همین دو نکته تعیین می‌کند دست شما برای اثبات سهم چقدر باز است.