اعلام آدرس منزل برای اجرای حکم تمکین

وقت بخیر؛

اشتباه است اگر فکر کنید صرف سند رسمی خانه برای اجرای تمکین کافی است. سند مالکیت کمک بزرگی است، اما دادگاه فقط مالکیت خانه را نمی‌سنجد؛ معمولاً بررسی می‌کند مسکن واقعاً برای زندگی مشترک آماده، مستقل، متعارف و متناسب با شأن زوجه باشد. اگر آدرس بدهید ولی منزل از نظر امکانات یا استقلال ایراد داشته باشد، زوجه می‌تواند همان را بهانه ادامه تمکین نکردن قرار دهد.

وقتی اجرای حکم از شما آدرس محل سکونت خواسته، یعنی باید نشانی دقیق منزل آماده زندگی را اعلام کنید و بهتر است همراه آن مدارک ارائه دهید: سند رسمی ملک، قبض‌های آب و برق و گاز، عکس از اتاق‌ها و وسایل ضروری، فهرست وسایل منزل، و اگر قبلاً اظهارنامه دعوت به بازگشت داده‌اید، تصویر آن را هم ضمیمه کنید.

اینکه کارشناس می‌فرستند یا نه قطعی نیست. در بعضی شعب اگر مدارک کامل باشد و زوجه ایراد مشخصی نگیرد، همان نشانی و مدارک را می‌پذیرند؛ اما اگر زوجه ادعا کند منزل مناسب نیست، مستقل نیست، وسایل ندارد، امنیت ندارد یا شأن او رعایت نشده، دادگاه یا اجرای احکام ممکن است بازدید، تحقیق محلی یا کارشناسی انجام دهد.

پس شما فقط سند خانه را نبرید؛ یک لایحه کوتاه بدهید با عنوان «اعلام نشانی محل سکونت و آمادگی اجرای حکم تمکین» و بنویسید منزل مستقل، دارای سند رسمی، واقع در نشانی دقیق، دارای امکانات و وسایل لازم زندگی مشترک است و آمادگی دارید در صورت صلاحدید دادگاه، بازدید یا کارشناسی انجام شود. این مدل برخورد نشان می‌دهد چیزی برای پنهان کردن ندارید و دست زوجه را برای ایرادهای کلی کوتاه‌تر می‌کند.