برای زن مهریه بهتر است یا شروط ضمن عقد؟

وقت شما هم بخیر؛

از نظر حقوقی حذف کامل مهریه معمولاً برای خانم انتخاب کم‌خطری نیست؛ چون مهریه تنها ابزار مالی فوری و نسبتاً روشن زن بعد از عقد است و حتی اگر شروط ضمن عقد هم نوشته شود، باز هم اجرای شروط ممکن است نیاز به اثبات، دعوا و رسیدگی قضایی داشته باشد. اما راه بهتر معمولاً این نیست که فقط مهریه سنگین بگذارید یا فقط شروط بگذارید؛ ترکیب یک مهریه منطقی با شروط دقیق و قابل اجرا، معمولاً امن‌تر و عملی‌تر است.

شروط ضمن عقد می‌تواند خیلی مهم باشد؛ مثل وکالت در طلاق، حق تحصیل، حق اشتغال، حق خروج از کشور، حق تعیین محل سکونت، شرط تنصیف یا مشارکت در اموال، حق حضانت توافقی تا حدی که مخالف مصلحت طفل نباشد، و شرط اینکه زوج بدون رضایت زوجه ازدواج مجدد نکند. اما این شروط باید دقیق، رسمی و قابل اجرا نوشته شوند؛ صرف توافق شفاهی یا متن مبهم بعداً دردسرساز می‌شود.

حتی با وجود شروط خوب، باز هم بعضی قوانین خانواده ممکن است به ضرر خانم عمل کند؛ مثلاً طلاق از طرف زن بدون وکالت در طلاق یا دلیل قانونی سخت‌تر است، خروج از کشور زن متأهل می‌تواند با مانع زوج روبه‌رو شود، حضانت همیشه تابع مصلحت طفل است و با توافق مطلق قابل تضمین همیشگی نیست، و اثبات بعضی حقوق مالی مثل اجرت‌المثل یا شرط تنصیف نیازمند شرایط خاص است.

بنابراین پیشنهاد عملی این است که مهریه را کاملاً حذف نکنید؛ یک مهریه معقول و قابل دفاع تعیین کنید و در کنار آن، شروط مهم را به‌صورت رسمی و دقیق در سند ازدواج یا سند رسمی جداگانه تنظیم کنید. اگر قرار است مهریه کم یا صفر باشد، حتماً در عوض وکالت بلاعزل در طلاق، حقوق مالی روشن، شرط مالکیت یا مشارکت در اموال، حق خروج، حق اشتغال و حق سکونت دقیقاً ثبت شود.