فشار شوهر برای بخشش مهریه و طلاق به دلیل شک
به من شک کرده و به خاطر یک پیام صوتی با این که گفتم اشتباه کردم ولی این آقا میگه دیگه نمیخواهم زندگی کنم و برو پزشک قانونی نامه بیار گفتم باشه میرم و گفته که مهریه را ببخش و میری وکالت میدهی هیچ حق تصمیم گیری نداری حالا دیگه من هم نمیخواهم زندگی کنم دیگر اعتمادی بین ما نیست حالا من باید چکار کنم ممنون میشم
پاسخ حقوقی ایران لگال:
با سلام؛
اگر الان از روی ترس یا فشار، مهریه را ببخشید یا وکالت‌نامه‌ای امضا کنید، ممکن است بعداً راه برگشت بسیار سخت شود. اما اگر واقعاً ادامه زندگی برای شما ممکن نیست، راه قانونی دارید؛ فقط نباید حقوق مالی و اختیار تصمیم‌گیری خودتان را بدون توافق روشن از دست بدهید.
اولین کار این است که هیچ سندی را امضا نکنید؛ نه بخشش مهریه، نه اقرارنامه، نه وکالت‌نامه، نه تعهدی که نوشته باشد شما مقصر بوده‌اید. اگر قرار است طلاق توافقی انجام شود، باید همه چیز دقیق نوشته شود: مهریه، نفقه، جهیزیه، اجرت‌المثل، حضانت فرزند اگر دارید، ملاقات و هزینه‌ها. بخشیدن مهریه فقط وقتی منطقی است که در مقابل آن، نتیجه قطعی و قابل اجرا بگیرید.
اگر همسرتان خودش می‌گوید نمی‌خواهد زندگی کند، می‌تواند دادخواست طلاق بدهد، ولی در طلاق از طرف مرد اصولاً باید حقوق مالی زن تعیین تکلیف شود. یعنی نمی‌تواند بگوید مهریه را ببخش و برو. مهریه حق شماست و اجبار به بخشش آن اعتبار درست و مطمئنی ندارد، ولی اثبات اجبار بعداً سخت می‌شود؛ پس بهتر است از اول امضا نکنید.
در مورد پزشکی قانونی معمولاً برای اینکه صرفاً ثابت کند شما خیانت نکرده‌اید یا شک همسر درست نیست، مسیر مستقلی برای حل اختلاف خانوادگی نیست. اگر او شما را به خیانت یا رابطه نامشروع متهم می‌کند، باید دلیل داشته باشد. یک پیام صوتی یا سوءتفاهم به‌تنهایی محکومیت ایجاد نمی‌کند، ولی شما هم از این به بعد در پیام‌ها اقرارهای احساسی مثل من مقصرم ننویسید؛ چون ممکن است علیه خودتان استفاده شود.
اگر خودتان هم دیگر قصد ادامه زندگی ندارید، مسیر بهتر این است که ابتدا برای طلاق توافقی با حفظ بخشی از حقوقتان مذاکره کنید. اگر توافق نکرد، بسته به شرایط می‌توانید مهریه را مطالبه کنید و اگر سوءرفتار، تهدید، اجبار، توهین، ترک زندگی یا فشار شدید قابل اثبات باشد، دادخواست طلاق از طرف زن به استناد عسر و حرج مطرح کنید.
پیام‌ها، تهدیدها، درخواست بخشش مهریه، اجبار به وکالت دادن و هر حرفی که نشان دهد تحت فشار هستید را نگه دارید. اگر تهدید یا خشونت جدی است، موضوع را فوری از طریق کلانتری یا دادسرا پیگیری کنید.