ثبت حق طلاق و شروط ضمن عقد بعد از ازدواج

وقت بخیر؛

اصل توافق زوجین برای درج شروطی مانند حق طلاق، حق حضانت، حق خروج از کشور و سایر شروط ضمن عقد، از نظر قانونی ممنوع نیست؛ اما اینکه بعد از عقد در هر دفتری بتوان این موارد را ثبت کرد، به نوع تنظیم سند و نحوه پذیرش دفترخانه بستگی دارد و شاید مفادی که شما می خواهید در آن بگنجانید مورد پذیرش دفترخانه نیست.

یکی از دلایلی که ممکن است برخی دفاتر از تنظیم این شروط بعد از عقد خودداری کنند این است که شروط ضمن عقد معمولاً در زمان تنظیم سند ازدواج درج می‌شوند و بعد از عقد، موضوع باید در قالب یک سند رسمی جداگانه مانند اقرارنامه، وکالت‌نامه یا توافق رسمی تنظیم شود و دفترخانه باید از نظر قانونی امکان و حدود تنظیم آن را بپذیرد.

برای مثال، حق خروج از کشور معمولاً در قالب وکالت یا اجازه رسمی قابل تنظیم است. حق طلاق نیز معمولاً به شکل اعطای وکالت در طلاق با حدود و اختیارات مشخص تنظیم می‌شود. در مورد حضانت نیز باید توجه داشت که حضانت فرزند در زمان اختلاف، تابع مصلحت طفل است و توافق زوجین همیشه به صورت مطلق جایگزین تصمیم دادگاه نمی‌شود.

اقدام عملی شما این است که به جای مراجعه صرف به چند دفتر، دقیقاً درخواست خود را مشخص کنید؛ مثلاً «تنظیم وکالت‌نامه رسمی در طلاق»، «اجازه خروج از کشور» یا «تنظیم توافق‌نامه رسمی درباره حضانت». سپس از دفترخانه بخواهید علت عدم انجام را به صورت روشن اعلام کند. اگر دفتر خاصی انجام نمی‌دهد، می‌توانید به دفترخانه دیگری مراجعه کنید.

بنابراین مشکل اصلی معمولاً ممنوعیت قانونی اصل توافق نیست، بلکه نوع سندی است که بعد از عقد باید تنظیم شود و اینکه دفترخانه آن را با چه قالبی بپذیرد.