آیا حکم مهریه ۷۰۰ سکه به معنای پرداخت تمام آن است؟

با سلام؛

دیدن عدد ۷۰۰ سکه در حکم را نباید ساده گرفت؛ چون اگر برداشت شما از مفاد رأی اشتباه باشد یا در زمان قانونی اقدام نکنید، ممکن است با تعهدی بسیار سنگین و پیامدهایی روبه‌رو شوید که جبران آن آسان نیست. بااین‌حال، یک نکته تعیین‌کننده در متن حکم وجود دارد که می‌تواند وضعیت پرداخت را کاملاً تغییر دهد.

اگر در قسمت پایانی رأی صراحتاً نوشته شده باشد: «زوج به پرداخت ۷۰۰ سکه در حق زوجه محکوم می‌شود»، اصل بدهی همان ۷۰۰ سکه است؛ اما این الزام لزوماً به معنای پرداخت یکجای تمام سکه‌ها نیست.

پس از قطعی‌شدن حکم و صدور اجراییه، اگر زوج اموال یا توانایی مالی داشته باشد، امکان توقیف اموال برای وصول مهریه وجود دارد. اگر توان پرداخت یکجا را ندارد، باید در مهلت قانونی دادخواست اعسار و تقسیط مهریه بدهد و فهرست اموال و وضعیت درآمد خود را اعلام کند. طبق ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی، طرح اعسار همراه با ارائه صورت اموال ظرف ۳۰ روز از ابلاغ اجراییه، از جهت جلوگیری از بازداشت اهمیت اساسی دارد.

در قانون فعلی، عدد ۱۱۰ سکه به معنای بخشیده‌شدن باقی مهریه نیست؛ تمام ۷۰۰ سکه همچنان بدهی محسوب می‌شود، ولی نسبت به مازاد بر ۱۱۰ سکه، اثبات توانایی مالی زوج اهمیت پیدا می‌کند. مجلس نیز اخیراً کاهش این مرز از ۱۱۰ به ۱۴ سکه را تصویب کرده، اما این تغییر نیز اصل مهریه را از بین نمی‌برد و تا طی مراحل نهایی و لازم‌الاجراشدن، نباید آن را قانون اجرایی قطعی تلقی کرد.

بنابراین پاسخ قطعی این است: اگر حکم، محکومیت به پرداخت ۷۰۰ سکه باشد، اصل بدهی ۷۰۰ سکه است؛ اما مقدار پرداخت فوری و نحوه پرداخت به متن دقیق رأی، توان مالی، وجود اموال و نتیجه دادخواست اعسار و تقسیط بستگی دارد. اگر عدد ۷۰۰ فقط در شرح پرونده یا مشخصات عقدنامه نوشته شده و در قسمت پایانی رأی حکم به پرداخت آن صادر نشده باشد، صرف ذکر این عدد به معنای محکومیت اجرایی به پرداخت نیست.