روند شکایت بابت ضرب و شتم و تهدید کودک توسط همسایه
همسایه که صاحب یه دختر 4 ساله است طبق فقط ادعای دختر 4 ساله اش که گفته پسر من و یه پسر 9 ساله دیگه که سه تایی توی حیاط مجتمع همیشه بازی میکردن گفته پسرا به بدن و جای خصوصی من دست زدن اومده بچه ها رو برده تو انبار تاریک سر دوتاییشون رو کوبیده به هم بعد گوش هاشون رو چنان کشیده که زخم شده مشت زده به فک بازو و جناق سینه و دو قسمت پشت کمر بچه که دچار کبودی شدید شده
بعد شلوارشون رو کشیده پایین گفته به جای خصوصی همدیگه مشت بزنین و تهدیدشون کرده بلا سرتون میارم به کسی بدگید دیگه حق ندارید بیاید تو حیاط بابت این جریان همون روز به آگاهی شکایت کردیم و نیروی آگاهی اومد صورت جلسه کرد ارجاع شدیم به پزشک قانونی
کارهای مربوطه انجام شد شکایت ثبت شد و شماره پلاک این آقای رو گرفتن تا جلبش کنن ولی الان دو روز گذشته اتفاقی نیوفتاده و این آدم زنگ زده تهدید کرده که طلب کارم هستین شکایت کردین و بچه ها تو امنیت نیستن اصلا تو ساختمون.
میخوام بدونم چرا دستگیرش نکردن حتی ازش بازجویی بشه روال قانونی به چه صورت تا جلبش چقد زمان میبره آیا نباید حتی به آگاهی احضار میشد خیلی سریع دادگاه تشکیل میشه ؟ چقد تا جلسه اول دادرسی زمان میبره ؟ چقد زمان میبره که محکوم بشه ؟
پاسخ حقوقی ایران لگال:
اگر این فرد بعد از بردن دو کودک به انبار، کتکزدن شدید، پایین کشیدن شلوارشان و وادار کردن آنها به ضربه زدن به اندام خصوصی یکدیگر، حالا هم شما را تهدید کرده، موضوع بسیار جدیتر از یک «درگیری همسایگی» است. خطر اینجاست که اگر تهدید جدید را فوراً وارد پرونده نکنید و دوباره به کودکان دسترسی پیدا کند، هم امنیت بچهها در خطر است و هم بعداً ممکن است بگوید اصلاً تهدید و خطر مستمری وجود نداشته. با این حال پزشکی قانونی، صورتجلسه آگاهی و شکایت ثبتشده شما شروع بسیار مهمی است و دو روز بازداشت نشدن او به معنی بینتیجه ماندن پرونده نیست.
اول یک نکته مهم حتی اگر ادعای دختر چهار ساله درباره رفتار بچهها درست باشد، پدر او حق نداشته خودش آنها را بازداشت، تنبیه و کتک بزند. قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، ضربوجرح، محبوس کردن، تهدید و قرار دادن کودک در شرایط غیرمتعارف را از مصادیق سوءرفتار میداند.
کاری که درباره پایین کشیدن شلوار بچهها و مجبور کردنشان به ضربه زدن به اندام خصوصی یکدیگر توصیف کردهاید نیز بسیار مهم است و باید دقیقاً با همین جزئیات در پرونده ذکر شود. بسته به نحوه وقوع، انگیزه و دلایل پرونده، ممکن است علاوه بر ضربوجرح و کودکآزاری، مقررات مربوط به آزار جنسی طفل نیز مورد بررسی قرار گیرد؛ قانون برای آزار جنسی تماسی و غیرتماسی کودکان مجازات جداگانه پیشبینی کرده است.
اما اینکه چرا هنوز دستگیر نشده: در پرونده کیفری، «شکایت کردن» الزاما مساوی «بازداشت فوری متهم» نیست. اگر نشانی متهم مشخص باشد، قاعده معمول این است که ابتدا احضار شود و اگر بدون عذر حاضر نشود، بازپرس میتواند دستور جلب بدهد. جلب بدون احضار قبلی فقط در موارد مشخصی که قانون تعیین کرده امکانپذیر است؛ از جمله بعضی جرایم مهم یا مواردی که بیم فرار، مخفی شدن یا تبانی وجود داشته باشد. بنابراین دو روز فاصله بهتنهایی غیرعادی یا به معنی حمایت از متهم نیست.
اما «تهدید بعد از شکایت» شرایط را مهمتر میکند. همین امروز یک لایحه تکمیلی در پرونده ثبت کنید و بنویسید متهم پس از اطلاع از شکایت تماس گرفته و تهدید کرده و به علت سکونت مشترک در یک ساختمان، دسترسی مستقیم به کودکان دارد و امنیت آنان در معرض خطر است. اگر صدای تماس، پیام، سابقه تماس یا شاهد دارید ضمیمه کنید. تهدید به ضرر جانی، حیثیتی یا مالی نیز خودش میتواند عنوان کیفری جداگانه داشته باشد.
در همین لایحه صریحاً «اتخاذ تدابیر فوری حمایتی و تأمین کیفری متناسب» را درخواست کنید. قانون حمایت از اطفال و نوجوانان در جایی که خطر شدید و قریبالوقوع برای کودک وجود داشته باشد، ضابطان و مراجع حمایتی را مکلف به اقدام فوری کرده و حتی گزارش موضوع باید حداکثر ظرف ۱۲ ساعت به دادستان برسد.
در مورد زمان دادگاه، عدد دقیقی مثل سه روز یا یک هفته نمیشود داد. معمولاً ابتدا تحقیقات دادسرا انجام میشود: گرفتن اظهارات شما و کودکان با رعایت شرایط ویژه، بررسی نظریه پزشکی قانونی، احضار و تحقیق از متهم، بررسی شاهد و دوربین احتمالی و سپس تصمیم درباره قرار تأمین. اگر دلایل کافی تشخیص داده شود، پرونده با کیفرخواست به دادگاه میرود. قانون هم تأکید کرده تحقیقات مربوط به کودکان باید در کمترین دفعات و کوتاهترین زمان متناسب انجام شود.
برای محکومیت هم نمیتوان از الان زمان قطعی یا حتی نتیجه قطعی داد؛ ولی وضعیت شما از پروندهای که فقط «ادعای شفاهی» دارد بسیار متفاوت است: صورتجلسه آگاهی، آثار جسمی ثبتشده در پزشکی قانونی و تهدید بعدی، اگر درست مستند شوند، همگی میتوانند در کنار هم اهمیت جدی داشته باشند.
مهمترین اشتباه الان این است که منتظر بمانید ببینید «خود آگاهی چه کار میکند». تهدید جدید را جداگانه و کتبی به پرونده اضافه کنید، درخواست فوری تأمین و حمایت از کودکان بدهید و اگر دوربین مجتمع، شاهد یا آثار باقیمانده از کبودیها وجود دارد، برای حفظ آنها اقدام کنید. هر بار هم که دوباره به بچهها نزدیک شد یا تهدید تازهای کرد، همان واقعه جدید را فوراً مستند و گزارش کنید.