جزای نقدی یکی از رایجترین مجازاتهای تعزیری است که بهویژه در حوزه تخلفات اقتصادی، صنفی، بهداشتی و قاچاق در قالب آرای تعزیرات حکومتی اعمال میشود. در بسیاری از پروندهها، افراد
بسیاری از افراد پس از دریافت سهمالارث خود یا حتی پیش از فوت، تصمیم میگیرند که اموال خود را به اشخاص دیگر ببخشند. این عمل که در قالبهای مختلفی مانند
بازسازی و نوسازی ساختمانها پس از گذشت سالها به یکی از دغدغههای جدی مالکان آپارتمانها تبدیل شده است. فرسودگی، کاهش ایمنی، افت ارزش ملک و حتی الزام شهرداریها به نوسازی،
در هر دعوای حقوقی، قاعدهمندی در رسیدگی قضایی تضمینکننده اجرای عدالت است. اما تحقق این هدف، صرفاً با طرح دادخواست ممکن نمیشود. مسیر دادرسی، مملو از ضوابط شکلی و ماهوی
در نظام دادرسی ایران، یکی از مهمترین اصولی که پیش از ورود به ماهیت دعوا باید بررسی شود، صلاحیت دادگاه است. صلاحیت به معنای شایستگی قانونی دادگاه برای رسیدگی به
مرگ یک عزیز، علاوه بر بار عاطفی، پیامدهای حقوقی و مالی نیز به دنبال دارد. یکی از این مسائل، تقسیم ترکه و داراییهای باقیمانده است که گاه به اختلافات خانوادگی
با رشد شهرنشینی و افزایش آپارتماننشینی در ایران، زندگی در مجتمعهای مسکونی با چالشها و مسائل حقوقی و مدیریتی متعددی همراه شده است. از جمله مهمترین ابزارهای قانونی برای ساماندهی
در پروندههای قتل عمد، یکی از مهمترین مفاهیم حقوقی که تعیینکننده مسیر دادرسی و مجازات قاتل است، مفهوم اولیای دم میباشد. اولیای دم، افرادی هستند که طبق قانون، بهواسطه نسبت
در دنیای امروز که روشهای سنتی اثبات جرم گاهی ناکافی یا ناقابل اتکاست، علم جرمشناسی با ابزارهای دقیقتری به کمک دستگاه قضایی آمده است. یکی از این ابزارها، انگشتنگاری یا
در زندگی روزمره، افراد گاه برای انجام یک کار یا یافتن چیزی، وعدهی پرداخت پاداشی را به دیگران میدهند. مثلاً ممکن است فردی اعلام کند: «هر کسی کیف گمشدهام را
