دفاعیات زوجه در مقابل الزام به تمکين

سلام وقت بخیر؛
اگر در دعوای تمکین فقط به این استناد شود که «پرونده طلاق به علت عسر و حرج مفتوح است»، به تنهایی برای رد دعوای زوج کافی نیست. دفاع اصلی باید روی این باشد که زوجه بدون دلیل منزل را ترک نکرده، بلکه توسط زوج از منزل اخراج شده و بازگشت او با خوف ضرر جانی یا حیثیتی همراه است. در چنین وضعی اگر دادگاه خوف ضرر را احراز کند، جدا زندگی کردن زوجه می‌تواند موجه باشد و الزام به بازگشت به همان شرایط محل تردید جدی قرار می‌گیرد.
بنابراین باید هر مدرکی که اخراج، تهدید، ضرب‌وجرح، توهین، ممانعت از ورود یا ناامن بودن محیط زندگی را نشان می‌دهد ارائه شود؛ مثل گزارش ۱۱۰، شکایت کیفری، پزشکی قانونی، پیام‌ها و صداها، شاهد، اظهارنامه و حتی پیام‌هایی که زوج ظاهراً دعوت به بازگشت کرده ولی عملاً اجازه ورود نداده است. اگر زوج برای تمکین مسکن معرفی کرده، مناسب و امن بودن همان مسکن و اینکه واقعاً در اختیار زوجه قرار داده شده هم باید بررسی شود.
پرونده نفقه و پرونده طلاق نیز می‌تواند به عنوان قرینه وضعیت اختلافات خانوادگی مطرح شود، ولی بهتر است دفاع تمکین مستقل و مستند باشد. اگر زوجه به علت خوف ضرر امکان زندگی با زوج را ندارد، این موضوع باید صریحاً با استناد به ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی مطرح شود، نه اینکه صرفاً گفته شود «به دلیل اختلاف حاضر به بازگشت نیست».
اگر زوج قبلاً او را از خانه بیرون کرده و حالا برای ساختن سابقه تمکین دعوا مطرح کرده، تناقض رفتارش هم باید برجسته شود؛ مخصوصاً اگر مدرکی از اخراج یا جلوگیری از ورود دارید. در نهایت دفاع باید نشان دهد عدم بازگشت ناشی از امتناع بی‌دلیل زوجه نیست، بلکه ناشی از رفتار و شرایطی است که خود زوج ایجاد کرده است.