مطالبه وجه التزام از مستأجر بابت تخلیه نکردن ملک

وقت بخیر؛
بله، در اصل امکان مطالبه وجه التزام بابت تخلیه نکردن به‌موقع وجود دارد؛ اما نتیجه پرونده کاملاً به متن همان بند قرارداد بستگی دارد. اگر صریحاً نوشته شده باشد که مستأجر در پایان مدت باید ملک را تخلیه کند و در صورت تأخیر مثلاً روزانه یا ماهانه مبلغ معینی بپردازد، با توجه به اینکه یک ماه از پایان قرارداد گذشته، مطالبه همان مبلغ قراردادی قابل طرح است.
اما اگر بندی که می‌فرمایید فقط مربوط به «عدم پرداخت اجاره‌بها یا شارژ» باشد و برای تأخیر در تخلیه مبلغی تعیین نکرده باشد، معمولاً نمی‌شود همان وجه التزام را به عدم تخلیه هم تسری داد. در این حالت بعد از پایان قرارداد، به جای وجه التزام تخلیه می‌توان حسب شرایط «اجرت‌المثل ایام تصرف» از تاریخ پایان قرارداد تا تحویل واقعی ملک را مطالبه کرد و اجاره‌های عقب‌افتاده و شارژ نیز جداگانه قابل مطالبه است.
اینکه در پرونده تخلیه گفته‌اند برای وجه التزام باید دادخواست جداگانه بدهید، طبیعی است؛ رسیدگی به دستور یا حکم تخلیه لزوماً به معنی رسیدگی به تمام مطالبات مالی ناشی از قرارداد نیست.
موضوع پول پیش هم برای شما مهم است. اگر بتوانید ثابت کنید از زمان پایان قرارداد آماده استرداد ودیعه بوده‌اید و مستأجر با وجود این، ملک را تحویل نداده، وضعیت شما برای مطالبه خسارت قوی‌تر است. اگر مبلغ ودیعه در جریان اجرای تخلیه تودیع شده یا به شکل رسمی اعلام و آماده پرداخت بوده، مدارک آن را حتماً ضمیمه کنید. اگر صرفاً گفته‌اید «پول آماده است» ولی هیچ اقدام قابل اثباتی برای استرداد یا تودیع انجام نشده، مستأجر ممکن است دفاع کند که تخلیه به علت برنگشتن ودیعه انجام نشده و این موضوع می‌تواند روی مطالبه خسارت اثر بگذارد.
برای اقدام، باید دادخواست مالی جداگانه بدهید و بسته به متن قرارداد، خواسته را «مطالبه وجه التزام قراردادی بابت تأخیر در تخلیه از تاریخ پایان قرارداد تا تاریخ تحویل» یا در صورت نبود چنین شرطی «مطالبه اجرت‌المثل ایام تصرف» قرار دهید. قرارداد، حکم یا دستور تخلیه، اظهارنامه‌ها، مدارک آماده بودن یا تودیع ودیعه و مدرک تاریخ تحویل واقعی ملک را هم ضمیمه کنید.
اگر متن دقیق همان بند وجه التزام قرارداد را بنویسید، می‌شود خیلی روشن گفت آیا بهتر است وجه التزام بخواهید یا اجرت‌المثل؛ چون همین یک عبارت می‌تواند نتیجه دعوا را عوض کند.