امکان شکایت از رابطه نامشروع همسر بعد از گذشت دو سال

وقت بخیر؛

صرف اینکه حدود دو سال از آن ماجرا گذشته، لزوماً به این معنا نیست که فرصت هرگونه اقدام قانونی را از دست داده‌اید. اگر موضوع در حد «رابطه نامشروع» قابل تعقیب باشد، مرور زمان جرایم تعزیری درجه شش اصولاً پنج سال است؛ بنابراین از جهت صرف گذشت دو سال، هنوز نمی‌شود گفت پرونده قابل طرح نیست.

اما مشکل اصلی شما الان زمان نیست، مشکل اثبات موضوع است. مکالمه‌ای که خودتان شنیده‌اید، حتی اگر محتوای جنسی داشته و در آن درباره ملاقات‌های قبلی صحبت شده باشد، به تنهایی برای اثبات زنا یا حتی هر نوع رابطه نامشروع کافی نیست. اگر همسرتان اخیراً گفته «عمداً اقرار نکردم چون نمی‌توانی ثابت کنی»، اگر این حرف در پیام، ویس یا در حضور شاهد گفته شده، حتماً آن را نگه دارید. اگر فقط در گفت‌وگوی دونفره و شفاهی گفته شده باشد، اثبات آن بسیار سخت‌تر می‌شود.

اگر منظورتان اثبات زنا باشد، شرایط اثبات آن بسیار سخت‌گیرانه‌تر است و قانون برای اقرار به زنا چهار مرتبه اقرار را پیش‌بینی کرده است. بنابراین یک جمله مبهم یا اعتراف غیررسمی همسر، به تنهایی معادل اثبات زنا نیست.

آن زمان بهترین اقدام این بود که بدون درگیری و بدون دسترسی غیرمجاز به تلفن یا حساب‌های شخصی او، هر مدرکی که به صورت قانونی در اختیارتان قرار می‌گرفت حفظ می‌کردید؛ مثل پیام‌ها، ویس‌ها، اظهاراتی که خودش برای شما ارسال کرده، شاهدی که از موضوع اطلاع مستقیم داشته یا هر قرینه‌ای که ملاقات‌ها را نشان می‌داد. بعد می‌توانستید شکایت مطرح کنید تا موضوع در حدود قانونی بررسی شود. در جرایم منافی عفت نیز وقتی شاکی وجود دارد، امکان تعقیب و تحقیق در محدوده همان شکایت پیش‌بینی شده است.

الان هم اگر هدف شما اقدام قضایی است، بهتر است قبل از ثبت شکایت ببینیم دقیقاً چه مدرکی باقی مانده است. اگر فقط خاطره یک مکالمه تلفنی مربوط به دو سال قبل باشد، احتمال اثبات پایین‌تر است؛ اما اگر پیام، ویس، اقرار اخیر، شاهد یا مدرک دیگری دارید، وضعیت متفاوت می‌شود. هرچه بیشتر صبر کنید، معمولاً جمع‌آوری و حفظ ادله سخت‌تر می‌شود.

اگر این موضوع را برای پرونده طلاق می‌خواهید مطرح کنید نیز لازم نیست حتماً ابتدا زنا را ثابت کنید؛ بسته به مدارکی که دارید، رفتار همسر و آثار آن بر زندگی مشترک می‌تواند در پرونده خانواده از جهت دیگری هم بررسی شود.