اعلام فسخ نکاح به دلیل تدلیس و ادعای کتمان وضعیت زوجه
جهت اظهار نامه ی زیر چه روندی رو پیشنهاد می دی در حالی که زوج با افترا ارتباط زناشویی شو با خانم کتمان می کند
مخاطب محترم
با سلام احتراماً مطابق ماده 156 قانون آيين دادرسى مدنى متن زير به صورت رسمى وقانونى به شما ابلاغ مى شود
سلام واحترام,بدينوسيله مراتب ذيل به شما اعلام وابلاغ مى گردد اينجانب در تاريخ 1404/05/07 باشما به موجب سند نكاحيه شماره دفتر رسمى 63 تبريز ازدواج نموده ام. عقد نكاح مذكور متبانياً بر وصف باكره بودن (دوشيزگي) زوجه واقع كَرديده است واين وصف در عرف و شرع به عنوان يك شرط اساسى وبنيادين براى اينجانب در انعقاد عقد محسوب مى شده است. اكنون به تازگى براى اينجانب مكشوف گرديد كه شما فاقد وصف باكره بودن مى باشيد و پيش از عقد،اين موضوع را به نحو تدليس آميز از اينجانب كتمان نموده ايد اين در حالى است كه چنانچه اينجانب از وضعيت واقعى وى مطلع بودم، هرگز به اين ازدواج رضايت نمى دادم. نظر به مراتب فوق وبا استناد به ماده 1128 قانون مدنى (تخلف از شرط صفت) وماده 37° قانون مجازات اسلامى (فريب در ازدواج)،بدينوسيله اعمال حق فسخ خود را فوراً وبدون هيچ گونه ترديد اعلام مى نمايم و عقد نكاح منعقده بين طرفين را فسخ مى نماييم.
با تجديد احترام
پاسخ حقوقی ایران لگال:
وقت بخیر
در این موضوع بهتر است عجله در طرح دعوا یا اعلام قطعی فسخ نداشته باشید؛ چون صرف ارسال اظهارنامه و اعلام «فسخ» باعث پایان خودکار عقد نکاح نمی‌شود. در چنین پرونده‌ای اگر طرف مقابل ادعا را نپذیرد، باید در مرجع قضایی موضوع اثبات شود و دادگاه بررسی میکند که آیا واقعاً شرط صفت وجود داشته، آیا این وصف در زمان عقد مورد توافق و مبنای ازدواج بوده، و آیا کتمان عمدی و تدلیس قابل اثبات است یا خیر.
با توجه به اینکه شما می‌گویید زوج موضوع را با «افترا» انکار میکند، قبل از هر اقدام باید روی جمع‌آوری دلیل تمرکز کنید. مهم‌ترین موضوع این است که صرف ادعا درباره عدم باکرگی یا وجود رابطه قبلی، بدون دلیل، می‌تواند خودش تبعات داشته باشد. بنابراین نباید موضوع را صرفاً بر مبنای گفته‌ها یا ظن پیش ببرید؛ بلکه باید مدارکی که نشان می‌دهد این وصف در زمان عقد شرط بوده و همچنین دلیل قابل استناد برای ادعای تدلیس وجود دارد، بررسی شود.
روند پیشنهادی این است که ابتدا اظهارنامه را اگر ارسال کرده‌اید، نگه دارید و از این به بعد هرگونه مکاتبه را دقیق و بدون الفاظ اتهامی انجام دهید. سپس اگر قصد فسخ دارید، موضوع را از طریق دادگاه خانواده با خواسته مناسب پیگیری کنید تا دادگاه درباره وجود شرایط فسخ تصمیم بگیرد. همچنین اگر ادعای شما این است که در ازدواج فریب واقع شده، موضوع کیفری آن نیز نیازمند بررسی جداگانه است و صرف اختلاف زوجین یا انکار طرف مقابل برای اثبات کافی نیست.
از طرف دیگر، اگر همسر شما علیه شما ادعای افترا مطرح کرده یا تهدید به شکایت کرده است، باید مراقب نحوه بیان مطالب باشید؛ چون تفاوت زیادی بین «طرح ادعا در مرجع قضایی و درخواست بررسی» با «نسبت دادن قطعی یک عمل مجرمانه به شخص در فضای عمومی یا بدون دلیل» وجود دارد.
برای اینکه بتوان دقیق‌تر گفت مسیر فسخ قابل اتکاست یا خیر، چند مورد مهم است که دلیل شما برای کشف این موضوع چیست؟ (مثلاً اقرار، سند، گزارش پزشکی قانونی یا دلیل دیگری) و آیا بعد از عقد رابطه زناشویی بین شما برقرار شده یا خیر.