شانس برائت در پرونده ضرب و جرح عمدی
شعبه دادیاری قرارجلب به دادرسی صادرکرده است.پرونده در مسير تحقيقات قرار گرفت، نظر به محتويات پرونده و با عنايت به دلايل حاصله بدين شرح:
1. شكايت شاكي 2. گزارش تحقیقات محلی توسط ضابط 3. نظريه پزشكي قانوني 4. تحقق لوث
لذا بزه انتسابي محرز بوده و باتوجّه به انطباق موضوع مانحن فيه با مواد 290 و 312 و 313 و 314 و 448 و 449 و 450 و 452 و 454 و 709 و 710 و 714 قانون مجازات اسلامی.
توضیح اینکه شاکی ومشتکی عنه دومغازه دارودرکناریکدیگرهستند.شاکی هیچگونه شهود ومطلعینی به دادسرانبرده است وفیلم تصویری ازدرگیری فیزیکی ارائه نکرده است.امادرگزارش تحقیقات محلی توسط ضابط که4نفرازاهالی محله واصناف وکسبه اظهاراتشان رابراساس مشاهدات عینی مبنی بروقوع ضرب وجرح عمدی ودرگیری بیان کردندوعلاوه بران شاکی ومشتکی عنه روهم شناسایی ونامشان رودرگزارش تحقیقات محلی هم ذکرکردندکه فلانی فلان شخص روموردضرب وجرح عمدی قرارداده است وان گزارش تحقیقات محلی روامضاکردندوزیرامضااسمشان رانوشتند.حالااگرمشتکی عنه دونفرشهودبه دادگاه کیفری2دادگستری مبنی برشهادت شرعی دلیل برنفی اتهام به جهت عدم درگیری فیزیکی وعدم ضرب وجرح عمدی به جلسه ببردوان دوشهودشهادت بدهندکه ماازابتدا تا انتهایعنی کل ماجرارودیدیم،بااین اوصاف ایادادگاه کیفری2 رای به برائت مشتکی عنه میدهدیا رای به محکومیت مشتکی عنه صادرمیکند؟
پاسخ حقوقی ایران لگال:
وقت بخیر
با این وضعیت نمیشود گفت صرفاً چون متهم دو شاهد به دادگاه کیفری ۲ میآورد، حتماً تبرئه میشود. در پروندهای که دادیار قرار جلب به دادرسی را بر مبنای شکایت، نظریه پزشکی قانونی، تحقیقات محلی و تحقق لوث صادر کرده، دادگاه همه این دلایل را مستقلاً بررسی میکند و مقید به نظر دادیار هم نیست.
اما نکته مهم درباره آن چهار نفر این است که اگر واقعاً گفتهاند شخصاً درگیری را دیدهاند، طرفین را شناسایی کردهاند و صریحاً گفتهاند متهم شاکی را زده، اظهاراتشان فقط یک گزارش کلی محلی نیست. هرچند اگر آنها صرفاً نزد ضابط اظهارنظر کرده باشند و در دادگاه به عنوان شاهد استماع نشده باشند، دادگاه ممکن است برای روشن شدن موضوع خود آنها را احضار کند. گزارش ضابط و اظهارات امضاشده میتواند حداقل در کنار سایر قرائن در ایجاد علم قاضی مؤثر باشد.
در مقابل، دو شاهد متهم هم صرفاً با گفتن «درگیری ندیدیم» باعث سقوط پرونده نمیشوند. دادگاه بررسی میکند آیا واقعاً از ابتدا تا انتهای ماجرا در محل بودهاند، موقعیت دید آنها چگونه بوده، رابطهای با متهم دارند یا نه، گفتههایشان با سایر مدارک و زمان وقوع حادثه سازگار است یا خیر. اگر دو شاهد دفاع ادعا کنند کل واقعه را دیدهاند ولی چهار نفر دیگر دقیقاً عکس آن را با ذکر نحوه ضربوجرح بیان کرده باشند، دادگاه معمولاً این تعارض را بدون تحقیق بیشتر رها نمیکند.
نظریه پزشکی قانونی نیز وقوع صدمه را تقویت میکند، ولی به تنهایی ثابت نمیکند چه کسی صدمه را وارد کرده است. قسمت تعیینکننده پرونده، انتساب صدمات به متهم است. اگر دادگاه از مجموع تحقیقات محلی، اظهارات آن چهار نفر، پزشکی قانونی و سایر قرائن به علم برسد که متهم مرتکب ضربوجرح شده، میتواند باوجود دو شاهد دفاع رأی محکومیت بدهد. برعکس، اگر شهود دفاع را معتبر بداند و اظهارات چهار نفر را متعارض، غیرمستقیم یا غیرقابل اعتماد تشخیص دهد و علم به انتساب جرم پیدا نکند، برائت امکانپذیر است.
ذکر «تحقق لوث» هم مهم است. لوث خودش به معنای اثبات قطعی جرم نیست؛ یعنی قرائن و اماراتی وجود دارد که ظن قوی ایجاد کرده و حسب مورد میتواند موضوع قسامه را مطرح کند. بنابراین باید دید دادگاه پرونده را صرفاً با علم قاضی پیش میبرد یا وارد تشریفات مربوط به لوث و قسامه میشود.
با اطلاعاتی که دادید، احتمال تبرئه صرفاً به خاطر آوردن دو شاهد را بالا نمیدانم، مخصوصاً اگر آن چهار نفر واقعاً شاهد عینی بودهاند و مشخصات طرفین و نحوه درگیری را مستقل از هم گفته باشند. نتیجه خیلی به این بستگی دارد که آن چهار نفر در دادگاه حاضر شوند و اظهاراتشان را تکرار کنند یا خیر.
اگر متن دقیق بخش «تحقیقات محلی ضابط» و اینکه هر کدام از چهار نفر دقیقاً چه گفتهاند را بنویسید، میشود بهتر گفت وزن دلایل شاکی در دادگاه چقدر است.
