حداقل حقوق، بیمه و امکانات قانونی سرایدار در سال 1405

با سلام؛

در سال ۱۴۰۵ سرایدار نیز مانند سایر کارگران مشمول قانون کار است و حداقل حقوق او بر اساس مصوبات شورای عالی کار تعیین می‌شود. حداقل مزد روزانه سال ۱۴۰۵ مبلغ ۵,۵۴۱,۸۵۰ ریال است که حداقل مزد پایه ماهانه آن حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان می‌شود. البته این مبلغ فقط مزد پایه است و مزایایی مانند حق مسکن، کمک‌هزینه اقلام مصرفی، حق تأهل (در صورت داشتن شرایط)، سنوات (در صورت دارا بودن سابقه لازم)، عیدی و سایر مزایای قانونی نیز باید جداگانه محاسبه و پرداخت شود. بنابراین برای یک سرایدار مقیم که وظایفی مثل نگهبانی، نظافت، رسیدگی به ساختمان، تأسیسات و حضور مستمر دارد، معمولاً مبلغ واقعی دریافتی می‌تواند بیشتر از حداقل قانون کار باشد و باید متناسب با حجم کار و ساعات حضور تعیین شود.

در مورد اسکان سرایدار، اگر ساختمان واحد یا اتاق سرایداری در اختیار او قرار می‌دهد، این موضوع یکی از امکانات شغلی محسوب می‌شود، اما جایگزین حقوق قانونی، بیمه، عیدی، سنوات و سایر مزایا نیست. درباره آب، برق، گاز، تلفن و سایر هزینه‌ها نیز باید از ابتدا در قرارداد مشخص شود که پرداخت آنها بر عهده چه کسی است؛ چون قانوناً صرف سکونت در محل کار به معنی حذف سایر حقوق کارگر نیست.

در مورد بیمه، سرایدار نمی‌تواند با رضایت شخصی اعلام کند که «بیمه نمی‌خواهم» و این موضوع تکلیف قانونی کارفرما را از بین نمی‌برد. اگر رابطه کاری وجود داشته باشد، کارفرما موظف است طبق قانون تأمین اجتماعی او را بیمه کند و توافق برخلاف این موضوع اعتبار ندارد. حتی اگر سرایدار خودش درخواست کند بیمه نشود، در صورت بروز اختلاف یا مراجعه به اداره کار و تأمین اجتماعی، کارفرما ممکن است بابت عدم بیمه کردن مسئول شناخته شود.

همچنین دوره آزمایشی باعث نمی‌شود کارفرما از بیمه کردن خودداری کند. اگر سرایدار از روز اول شروع به کار کرده باشد، حتی در دوره آزمایشی نیز رابطه کاری برقرار است و باید از همان ابتدای اشتغال تکالیف قانونی مانند بیمه رعایت شود. بهتر است قبل از شروع کار، قرارداد کتبی تنظیم شود و مواردی مثل حقوق ماهانه، شرح وظایف، ساعت حضور، وضعیت اسکان، هزینه قبوض، مرخصی، بیمه و نحوه پایان همکاری به‌صورت شفاف نوشته شود تا بعداً بین هیئت‌مدیره ساختمان و سرایدار اختلاف ایجاد نشود.