پرداخت نکردن نفقه با وجود تعهد نصف حقوق

وقت بخیر؛

نگرانی اصلی این است که پدرتان بعداً همین بن‌کارت، یارانه و مبالغ پراکنده را به دادگاه ارائه کند و بگوید «هزینه خانواده را کامل پرداخت کرده‌ام»؛ اگر شما هیچ اقدام یا مدرکی نداشته باشید، اثبات میزان واقعی مخارج سخت‌تر می‌شود.

اما صرف اینکه ماهی بعضی وقت‌ ها ۱۵ یا ۲۰ میلیون در اختیار خانواده می‌گذارد، به‌ خودی‌ خود تکلیف قانونی او را تمام نمی‌کند. نفقه مادرتان شامل نیازهای متعارف زندگی از جمله مسکن، خوراک، پوشاک و هزینه‌های درمانی است و اگر مبلغ پرداختی کافی نباشد، امکان مطالبه مابه‌التفاوت وجود دارد. اگر هم با وجود استطاعت مالی عمداً نفقه همسر یا سایر اشخاص واجب‌النفقه را ندهد، موضوع می‌تواند تحت عنوان ترک انفاق نیز پیگیری شود.

راه عملی این است که مادرتان از طریق دفتر خدمات قضایی دادخواست «مطالبه نفقه معوقه و جاریه» بدهد و فیش حقوقی پدرتان، هزینه‌های درمان، مخارج منزل و مبالغ واقعی پرداخت‌شده را ارائه کند. دادگاه می‌تواند میزان نفقه را با توجه به وضعیت زندگی تعیین کند و در موارد فوری حتی پیش از پایان رسیدگی درباره نفقه دستور موقت بدهد. مادرتان برخلاف فرزندان می‌تواند نفقه سال‌های گذشته خودش را هم مطالبه کند. درباره شما و خواهرتان هم اگر هنوز صغیر هستید یا با وجود سن بالاتر واقعاً قادر به تأمین معاش خودتان نیستید، اصل تکلیف نفقه پدر قابل طرح است؛ ولی برای فرزند بالغی که توان کار و تأمین زندگی دارد وضعیت متفاوت است.

آن توافقی هم که سال ۹۲ برای رضایت به ازدواج دوم و پرداخت «نصف حقوق» شده می‌تواند خیلی مهم باشد. اگر در یک سند رسمی یا تعهد معتبر آمده که پدرتان مستقلاً متعهد است نصف حقوقش را به مادرتان بدهد، این تعهد را نباید با نفقه قاطی کرد؛ ممکن است بتوان آن را جداگانه هم مطالبه یا اجرا کرد. متن همان سند رسمی را بفرستید، مخصوصاً قسمتی که درباره نصف حقوق و هزینه‌های زندگی نوشته شده؛ از روی عبارت دقیقش می‌شود گفت مادرتان فقط باید دعوای نفقه مطرح کند یا یک مطالبه مستقل هم علیه پدرتان دارد.