امکان پس گرفتن پول های واریزی توسط همسر سابق
سلام خسته نباشید همسر سابق من از سال ۹۸ تا ۱۴۰۱ مبلغ هایی به حساب من واریز کرده و این ها در زندگی خرح شده
از بانک پرینت گرفته یکبار رفتا روی این پرینت دادخواست مطالبه وجه گرده عنوان وام محلی ر دلیل اعسار در پرداخت هزینه دادرسی دادنامه صادر برای اعسار مسموع نخاهد بود صادر شدا و چیزی در مورد دادخواست مطالبه وجه نوشته نشده محدد در ان شعبه من شکایت دیگری داشتم ک ایشان همان پرینت بانکی را در پروندت من قرار دادند ک در تحدیدنظر خواهی رای قطعی ب نفع من صادر شد حال ایشان در پرونده مهریه هم پرینت بانکی را اوردند گفتند من مهریه را دادم در شکایت دیگر من مطالیه دستگاه و گوشی بود انجا هم اوردند که در انجا با پریتت بانکی رای به نفع همسر سابقم دادا شد
حال ایشان تهدید میکند ک میروم هزینه دادرسی را واریز میکنم ک پولم رو حلقومت میکشم بیرون
پاسخ حقوقی ایران لگال:
سلام، وقت بخیر.
تهدید همسر سابقتان را می تواند جدی باشد. اگر در پرونده قبلی دادگاه فقط درباره اعسار از هزینه دادرسی تصمیم گرفته و وارد اصل مطالبه وجه نشده باشد، ممکن است او با پرداخت هزینه دادرسی دوباره موضوع را پیگیری کند. اما این هم به معنای پیروزی قطعی او نیست؛ چون صرف پرینت بانکی فقط واریز پول را ثابت میکند، نه اینکه آن مبالغ قرض بوده یا بابت هزینههای زندگی مشترک پرداخت شده است. نقطه اصلی دفاع شما همین تفاوت است که در ادامه عرض می نمایم.
در توضیحاتی که دادید یک نکته بسیار مهم وجود دارد که ممکن است نتیجه پرونده را کاملاً تغییر دهد. همسر سابقتان ظاهراً برای یک مجموعه واریز بانکی، در پروندههای مختلف علتهای متفاوتی اعلام کرده است؛ یک بار مطالبه وجه، یک بار پرداخت مهریه و در پرونده دیگری نیز همان پرینتها را مورد استناد قرار داده است. سؤال اصلی اینجاست که او دقیقاً در هر یک از این پروندهها درباره علت این واریزها چه نوشته و دادگاه درباره آنها چه چیزی را احراز کرده است.
صرف پرینت حساب بانکی اصولاً وقوع انتقال وجه را نشان میدهد، اما اینکه این انتقال بابت قرض، پرداخت بدهی، مهریه، هزینه زندگی، خرید کالا یا موضوع دیگری بوده، مسئله جداگانهای است. کسی که مدعی وجود یک حق یا دین علیه دیگری است باید ادعای خود را اثبات کند و ماده ۱۲۵۷ قانون مدنی و ماده ۱۹۷ قانون آیین دادرسی مدنی نیز بر همین قاعده تأکید دارند.
در پرونده شما دفاع مهم این نیست که صرفاً بگویید «این پولها در زندگی خرج شده است». باید نشان داده شود که پرداختها در بستر زندگی مشترک و برای مخارج آن انجام میشده و قرضی در کار نبوده است. اگر عقد شما دائم بوده، اصل پرداخت نفقه زن بر عهده شوهر است و قانون نیز مسکن، خوراک، پوشاک، اثاث منزل و هزینههای متعارف زندگی را از مصادیق نفقه دانسته است. بنابراین اگر بتوان ارتباط واریزیها با مخارج متعارف زندگی را با تاریخ پرداختها، پیامها، خریدها، قبوض، اسناد و سایر قرائن نشان داد، موضوع با یک قرض عادی بین دو شخص تفاوت جدی پیدا میکند.
نکته مهمتر، پرونده مهریه است. اگر ایشان صریحاً در لایحه، دادخواست یا جلسه دادگاه گفته باشد «این مبالغ را بابت مهریه پرداخت کردهام»، سپس بابت همان مبالغ ادعا کند که آنها را به شما قرض داده و باید مسترد شود، این تعارض را حتماً باید در پرونده جدید مطرح کنید. بسته به متن دقیق اظهارات او، موضوع حتی ممکن است در حدود مقررات اقرار یا حداقل به عنوان یک قرینه بسیار جدی علیه ادعای جدید او مورد استفاده قرار گیرد. ماده ۱۲۷۵ قانون مدنی نیز شخص را نسبت به اقراری که به حق دیگری کرده ملزم میداند.
در مورد پرونده دستگاه و گوشی نیز چون گفتهاید همان پرینت بانکی ارائه شده و رأی به نفع ایشان صادر شده، متن دادنامه بسیار مهم است. باید دید دادگاه دقیقاً کدام واریزیها را بررسی کرده و آنها را مربوط به چه موضوعی دانسته است. اگر برخی از همین مبالغ قبلاً در یک رأی قطعی به موضوع دیگری منتسب شده باشند، نمیتوان بدون توجه به آن رأی، همان مبالغ را این بار با منشأ دیگری مطالبه کرد.
بنابراین اگر ایشان مجدداً دادخواست مطالبه وجه بدهد، بهتر است در اولین دفاع، شماره پروندهها و دادنامههای قبلی اعلام و از دادگاه درخواست شود پروندههای سابق ملاحظه یا مطالبه شوند و به اظهارات متعارض ایشان درباره منشأ واریزها استناد شود. پیامها و مدارکی که نشان میدهد مبالغ بابت هزینههای زندگی، خریدهای منزل یا امور مشترک بوده نیز باید حفظ شود.
