توقیف طبقه قولنامه ای در ملک اوقافی بابت مهریه

وقت بخیر؛

همان قولنامه دستی، حتی اگر ملک سند رسمی نداشته باشد، می‌تواند برای همسرتان یک قرینه درست کند که شما نسبت به آن طبقه «حق مالی» دارید. اما این به معنی توقیف قطعی و راحت آن طبقه نیست؛ چون زمین اوقافی است، ملک اصلی به نام یا در اختیار مادر بوده، ساخت‌ و ساز بدون مجوز انجام شده، در مدارک اوقاف قید نشده و شما هم فقط یک قولنامه دستی از برادرتان دارید. در ادامه راهکاری که دارید را عرض می کنم.

در اجرای مهریه، دادگاه یا اجرای ثبت معمولاً دنبال مالی می‌گردد که متعلق به زوج باشد و قابلیت ارزیابی و فروش داشته باشد. در مورد این طبقه، همسرتان می‌تواند قولنامه را ارائه کند و بگوید این دارایی شماست، اما شما می‌توانید دفاع کنید که این ملک سند رسمی به نام شما ندارد، عرصه اوقافی است، اعیان بدون مجوز و بدون ثبت در اوقاف ساخته شده، اصل حق بهره‌برداری مربوط به مادر بوده و اصلاً قابلیت انتقال و مزایده عادی مثل ملک سنددار ندارد. در این حالت ممکن است موضوع به کارشناس ارجاع شود یا از اوقاف/کمیته امداد/دهیاری یا مرجع محلی استعلام بگیرند.

اگر توقیف نسبت به آن طبقه انجام شد، شما باید اعتراض به توقیف بدهید و توضیح دهید مال توقیف‌شده ملک رسمی و قابل فروش شما نیست، بلکه حداکثر یک ادعای قولنامه‌ای و محل اختلاف است. اگر مادر شما یا اوقاف هم نسبت به اصل ملک حق دارند، آن‌ها هم می‌توانند در صورت لزوم اعتراض ثالث اجرایی مطرح کنند.

اما درباره آپارتمان ۷۴ متری که در آن سکونت دارید، اگر تنها منزل محل زندگی شماست و متناسب با شأن و نیاز متعارف شما باشد، اصولاً می‌توانید به عنوان مستثنیات دین به توقیف آن اعتراض کنید. یعنی بابت مهریه، خانه‌ای که واقعاً محل سکونت ضروری و متعارف بدهکار است، معمولاً نباید فروخته شود؛ مگر اینکه ثابت شود خانه زائد بر شأن، بسیار گران‌تر از نیاز متعارف، یا شما دارای محل سکونت دیگری هستید.

پس پاسخ کوتاه این است: همسرتان می‌تواند این مدارک را برای توقیف معرفی کند، اما توقیف و فروش قطعی آن طبقه به این سادگی نیست و شما باید فوراً با عنوان «اعتراض به توقیف مال و اعلام مستثنیات دین» دفاع کنید. برای آپارتمان محل سکونت هم حتماً روی مستثنیات دین تأکید کنید.