طلاق از طریق اثبات عسر و حرج راحت تر است یا نفقه؟

درود؛

خیلی از خانم‌ها تصور می‌کنند برای طلاق گرفتن حتماً باید کل مهریه را ببخشند، در حالی که این همیشه درست نیست. نکته اصلی این است که طلاق به علت عسر و حرج و طلاق به علت نپرداختن نفقه دو مسیر متفاوت هستند و هرکدام شرایط اثبات خودشان را دارند. اگر مدارک کافی داشته باشید، می‌شود بدون بخشش کامل مهریه هم برای طلاق اقدام کرد، اما گاهی بخشش بخشی از مهریه برای تسریع یا توافق استفاده می‌شود.

طلاق از طریق نپرداختن نفقه زمانی قوی‌ تر است که شما بتوانید اول نفقه را مطالبه کنید، رأی بگیرید، شوهر پرداخت نکند یا مشخص شود توان پرداخت ندارد. در این حالت می‌توان به ماده ۱۱۲۹ قانون مدنی استناد کرد. این مسیر معمولاً مستندتر است، چون رأی نفقه، اجراییه و عدم پرداخت می‌تواند دلیل محکمی باشد.

اما عسر و حرج گسترده‌تر است و فقط به نفقه محدود نیست. بلاتکلیفی طولانی، فحاشی و توهین مستمر، تهمت، سوءرفتار، تهدید، ترک زندگی، نپرداختن هزینه‌های ضروری، فشار روانی شدید، اعتیاد، خشونت یا شرایطی که ادامه زندگی را برای زن غیرقابل تحمل کند، می‌تواند از مصادیق عسر و حرج باشد؛ البته باید با مدرک ثابت شود. پیام‌ها، شهادت شهود، گزارش کلانتری، رأی نفقه، پزشکی قانونی، اظهارنامه‌ها و سوابق شکایت می‌تواند کمک کند.

در مورد مهریه، در طلاق عسر و حرج، زن الزام قانونی ندارد که حتماً کل مهریه را ببخشد. اگر دادگاه عسر و حرج را احراز کند، اصل حق طلاق برای زن ایجاد می‌شود و مهریه جداگانه قابل مطالبه است. اما در عمل، اگر زن بخواهد طلاق را توافقی یا سریع‌تر کند، ممکن است بخشی از مهریه را ببخشد؛ این یک تصمیم مذاکراتی است، نه شرط قطعی قانون.

پس اگر فقط مشکل نفقه دارید، مسیر مطالبه نفقه و سپس طلاق به علت عدم پرداخت نفقه می‌تواند روشن‌تر باشد. اگر علاوه بر نفقه، بلاتکلیفی، فحاشی، تهمت و فشار روانی هم وجود دارد، بهتر است دادخواست طلاق را بر پایه عسر و حرج و با ذکر همه این موارد و مدارک مطرح کنید.