تأثیر سابقه خودکشی بر استخدام دولتی

وقت بخیر؛

اگر فرد به‌خاطر ترس از ردشدن، سابقه درمان را پنهان کند و بعد در فرم گزینش یا معاینه پزشکی توضیحات متناقض بدهد، ممکن است مشکل اصلی همان اظهارات خلاف واقع شود؛ اما  بستری ناشی از مسمومیت دارویی، به‌خودی‌خود سوءپیشینه کیفری نیست و معمولاً مانع شرکت در آزمون وکالت نمی‌شود.

صرف اقدام به خودکشی یا تشکیل پرونده درمانی در بیمارستان، محکومیت کیفری محسوب نمی‌شود و در گواهی عدم سوءپیشینه درج نخواهد شد. فقط اگر در کنار آن، پرونده کیفری دیگری تشکیل و به محکومیت مؤثر منتهی شده باشد، موضوع متفاوت است.

برای ثبت‌نام و شرکت در آزمون وکالت کانون وکلا یا مرکز وکلای قوه قضاییه، این سابقه معمولاً مانعی ایجاد نمی‌کند. پس از قبولی، صلاحیت عمومی و سلامت روان بررسی می‌شود؛ ولی یک مورد مسمومیت دارویی در گذشته به معنای فقدان سلامت روان نیست. وضعیت فعلی، توانایی انجام وظایف وکالت و نظر پزشک یا مرجع معتمد اهمیت دارد.

در آزمون قضاوت سخت‌گیری بیشتر است؛ زیرا آزمون روان‌شناختی، مصاحبه شخصیتی و تأیید سلامت روان انجام می‌شود. سابقه اقدام به خودکشی ممکن است در صورت احراز، بررسی بیشتری ایجاد کند، اما باز هم ردشدن خودکار نیست. تکرار اقدام، بستری اخیر، بیماری روانی فعال یا تشخیص فعلی مبنی بر ناتوانی در انجام کار قضایی می‌تواند مؤثر باشد.

در استخدام‌های دولتی نیز شرط قانونی، برخورداری از سلامت جسمی و روانی متناسب با همان شغل است، نه نداشتن هرگونه سابقه درمان. بنابراین اگر فرد اکنون از نظر پزشک معتمد توانایی انجام شغل را داشته باشد، سابقه قدیمی به‌تنهایی نباید مانع استخدام شود. مشاغل نظامی، انتظامی، امنیتی، قضایی و مشاغل دارای سلاح یا مسئولیت‌های حساس ممکن است ضوابط پزشکی سخت‌گیرانه‌تری داشته باشند.

پرونده بیمارستانی جزء اطلاعات محرمانه پزشکی است و مانند سوءپیشینه با کد ملی در اختیار هر کارفرمایی قرار نمی‌گیرد. بااین‌حال، اگر در فرم رسمی صریحاً درباره سابقه بستری روان‌پزشکی، اقدام به خودکشی یا مصرف دارو سؤال شود، پاسخ خلاف واقع ندهید. در صورت نیاز، ارائه گواهی جدید روان‌پزشک درباره ثبات وضعیت و توانایی اشتغال می‌تواند نگرانی مرجع گزینش را برطرف کند.