رفع مزاحمت از پارکینگ به دلیل توقف مکرر خودروی همسایه

اگر برای اثبات مزاحمت فقط با یک خودروی بزرگ‌تر فیلم بگیرید، طرف مقابل ممکن است ادعا کند عمداً شرایطی ساخته‌اید که عبور دشوار به نظر برسد. از طرف دیگر، چون خودرو را شوهر خوانده پارک می‌کند نه خود او، اگر همین نکته در دادخواست اصلاح نشود ممکن است خوانده از همین موضوع برای سلب مسئولیت از خودش استفاده کند. اما هر دو مسئله راه‌حل دارد و یک نکته مهم به نفع شماست، برای برنده شدن لازم نیست ثابت کنید آنها «جای پارک دیگری» دارند؛ باید ثابت کنید توقف فعلی عملاً مزاحم استفاده متعارف شما از پارکینگ است.

بله، می‌توانید برای نشان دادن وضعیت محل از خودروی دیگری هم استفاده کنید، مخصوصاً اگر خودرو ابعاد متعارف‌تری داشته باشد. ولی بهتر است فیلم خودروی خودتان را هم نگه دارید و فیلم خودروی دیگر را فقط به‌عنوان نمونه تکمیلی ارائه کنید. دلیل محکم‌تر از هر دو فیلم، معاینه محل و کارشناسی است تا عرض کوچه، دهانه پارکینگ، محل توقف **** و فضای لازم برای گردش خودرو اندازه‌گیری شود.

درباره شوهر خوانده، این نکته را حتماً جدی بگیرید. چون طبق تعریف دعوای مزاحمت، دعوا علیه شخصی مطرح می‌شود که مزاحمت را ایجاد می‌کند. اگر عملاً شوهر ایشان خودرو را مرتب در آن محل پارک می‌کند، صرف اینکه خودرو به نام همسرش است ممکن است برای انتساب تمام رفتار به مالک کافی نباشد. بنابراین بهتر است قبل از ثبت دادخواست، مشخصات شوهر را هم بررسی کنید و در صورت اثبات اینکه او عامل توقف‌هاست، نحوه طرف دعوا قرار دادن او اصلاح شود.

این دفاع که «داخل کوچه جای پارک نداریم» هم به‌خودی‌خود مجوز ایجاد مزاحمت نیست. حتی مقررات راهنمایی و رانندگی توقف مقابل ورودی و خروجی اتومبیل‌روی ساختمان را صریحاً ممنوع کرده است. اگر خودرو دقیقاً مقابل ورودی شما باشد، این نکته به نفع شماست.

اما اگر خودرو دقیقاً جلوی در نیست و روبه‌روی آن یا کنار دیوار ملک خودشان توقف می‌کند، مسئله کمی ظریف‌تر است؛ آنجا بهتر است به‌جای بحث درباره اینکه «کجا می‌توانند پارک کنند»، ثابت کنید همین نقطه‌ای که انتخاب کرده‌اند امکان ورود و خروج متعارف از پارکینگ شما را مختل می‌کند.

بنابراین لازم نیست بروید دنبال اثبات اینکه در کوچه برایشان جای دیگری وجود دارد. اگر هم عکس یا فیلمی دارید که در زمان‌های دیگر فضای خالی در کوچه وجود داشته، می‌توانید به‌عنوان قرینه نگه دارید، ولی محور پرونده را روی آن نگذارید. محور قوی‌تر شما همان دو صورت‌جلسه پلیس، اظهارنامه، استمرار توقف بعد از اخطار، فیلم و درخواست کارشناسی و معاینه محل است.

پس قبل از ثبت دادخواست، مهم‌ترین اصلاح جدید این است که تکلیف شوهر خوانده به‌عنوان شخصی که خودرو را پارک می‌کند روشن شود؛ این نکته از استفاده کردن یا نکردن از خودروی دیگر برای فیلم، اهمیت بیشتری دارد.

اگر فقط به این دلیل که اظهارنامه را برای مالک خودرو فرستاده‌اید، دادخواست را هم فقط علیه او ثبت کنید، این خطر وجود دارد که در دادگاه بگوید «من خودرو را پارک نمی‌کنم و مزاحمت توسط شوهرم ایجاد شده» و همین موضوع پرونده را روی ایراد طرف دعوا ببرد. اما نکته امیدوارکننده این است که برای شوهر، داشتن نام و نام خانوادگی و نشانی محل سکونت معمولاً برای معرفی او در دادخواست کفایت می‌کند و الزام قانونی اصلی، درج نام و اقامتگاهی است که ابلاغ در آن ممکن باشد؛ کد ملی در ماده ۵۱ آیین دادرسی مدنی جزو اطلاعات الزامی دادخواست ذکر نشده است.

بنابراین اگر واقعاً شوهر اوست که خودرو را مرتب در محل مورد اختلاف پارک می‌کند، من توصیه نمی‌کنم صرفاً به خاطر اینکه اظهارنامه برای همسرش فرستاده شده، فقط مالک خودرو را خوانده قرار دهید. در دعوای مزاحمت، دادگاه باید احراز کند همان خوانده باعث مزاحمت شده است.

اظهارنامه‌ای که برای مالک خودرو فرستاده‌اید بی‌فایده نیست؛ اتفاقاً نشان می‌دهد مالک رسماً از اعتراض شما و وضعیت خودرو مطلع شده است. اما این اطلاع، به‌تنهایی جای اثبات اینکه خودش ایجادکننده مزاحمت بوده را نمی‌گیرد.

پس با اطلاعات جدید، راه مطمئن‌تر این است که اگر شوهر شخصی است که عملاً خودرو را پارک می‌کند، او هم طرف دعوا قرار بگیرد و در شرح دادخواست توضیح دهید خودرو متعلق به همسر اوست، قبلاً به مالک اظهارنامه داده‌اید، ولی توقف‌های مورد اعتراض توسط شوهر ادامه داشته است.

اگر فقط نام، نام خانوادگی و آدرس منزل او را دارید، همان‌ها را ارائه کنید و موضوع را در دفتر خدمات قضایی مطرح کنید؛ در صورت نیاز به مشخصات تکمیلی، امکان پیگیری از مسیر قضایی وجود دارد. این خیلی کم‌ریسک‌تر از این است که شخص واقعیِ ایجادکننده مزاحمت را از دادخواست کنار بگذارید.