حضانت پسر ۱۶ ساله و محل زندگی دختر ۲۶ ساله پس از طلاق

وقت بخیر؛

اگر تصور کنید بعد از طلاق، پسر ۱۶ ساله حتماً باید با پدرش زندگی کند، ممکن است از همان ابتدا تصمیم اشتباهی بگیرید؛ چون در این سن موضوع دیگر مثل حضانت یک کودک خردسال نیست. اتفاقاً سن هر دو فرزند شما نتیجه را کاملاً تغییر می‌دهد و هیچ‌کدام الزام ساده‌ای برای زندگی با پدر ندارند.

درباره پسر ۱۶ ساله، قانون مدنی سن بلوغ پسر را ۱۵ سال تمام قمری تعیین کرده است. بنابراین پسری که ۱۶ ساله است اصولاً از سن حضانت کودکان عبور کرده و در عمل نظر و انتخاب خودش درباره اینکه با پدر یا مادر زندگی کند اهمیت تعیین‌کننده دارد؛ نمی‌توان صرفاً به استناد اینکه «بعد از هفت سالگی حضانت با پدر است» او را مجبور به زندگی با پدر کرد. ماده ۱۱۶۹ نیز تصریح کرده که حتی بعد از هفت سالگی، در صورت اختلاف، مصلحت فرزند ملاک تصمیم دادگاه است.

پس اگر پسر ۱۶ ساله شما بخواهد با شما زندگی کند، این موضوع کاملاً قابل طرح است و پدر نمی‌تواند صرفاً با استناد به حضانت، او را مجبور کند نزد خودش بماند.

در مورد دختر ۲۶ ساله موضوع حتی روشن‌تر است. او یک فرد بالغ و رشید است و اصلاً تحت حضانت پدر یا مادر قرار ندارد. مجرد بودنش هم باعث نمی‌شود پدر حق تعیین محل زندگی او را داشته باشد. خودش می‌تواند انتخاب کند با شما، با پدر یا مستقل زندگی کند. ماده ۱۲۱۰ قانون مدنی نیز اصل را بر خروج شخص از حجر پس از بلوغ قرار داده مگر عدم رشد یا جنون او ثابت شود.

بنابراین اگر نگرانی اصلی شما این است که با طلاق مجبور شوید هر دو فرزند را به پدر بسپارید، خیر؛ با سن‌هایی که گفتید چنین الزامی وجود ندارد. برای پسر ۱۶ ساله نظر خودش و شرایط واقعی زندگی اهمیت زیادی دارد و دختر ۲۶ ساله نیز کاملاً مستقل در انتخاب محل زندگی است.