مطالبه حقوق، اضافهکاری، جمعهکاری و بیمه سرایدار مجتمع
من سرایدار مجتمع مسکونی ۳۰ واحدی هستم باهمسرم بدون فرزند زندگی میکنم و از آبان ۹۸ به صورت ۲۴ ساعته مشغول به کار هستم . مدیر مجتمع قراردادسال اول رو تا امروز تمدید نکرده و حق مسکن رو کامل کسر میکنه، جمعه کاری ندارم اضافه کاری ندارم شب کاری ندارم مرخصی های نرفته محاصبه نمیشه کد کارگاهی ندارن و خودشون به صورت خویش فرما بیمه من رو پرداخت میکنن و چن تا چیز دیگه که الان حضور ذهن ندارم
درخواستم اینه که ریز مواردی که باید حقوق به من پرداخت بشه رو بدونم الان دریافتی من ۲۱۱/۱۹۸/۸۹۴ ریال است درصورتی که چندتا سرایدار تو محل ۳۰تا ۳۳میلیون دریافت میکنن، این هارو از مدیر درخواست کردم مدیر به من میگه وضع همه ما خرابه و تو چرا دنبال کار نمیگردی یا چرا برنمیگردی شهرستان.
پاسخ حقوقی ایران لگال:
با سلام؛
اگر از آبان ۹۸ واقعاً بهعنوان سرایدار در اختیار این مجتمع بودهاید و بسیاری از این مزایا برایتان محاسبه نشده، ممکن است طلب شما فقط اختلاف چند میلیون تومان حقوق ماهانه نباشد و مجموع مطالبات چندساله بسیار سنگین شود. خطر مهمتر هم بیمه است؛ چون بیمه خویشفرما لزوماً جای بیمه اجباری کارگری را نمیگیرد. با این حال نداشتن قرارداد جدید، حقوق شما را از بین نمیبرد و سابقه کارتان قابل اثبات است.
در سال ۱۴۰۵ حداقل مزد پایه ماهانه حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان است. برای شما که متأهل و بیش از یک سال سابقه دارید، حق مسکن ۳ میلیون، بن کارگری ۲.۲ میلیون، حق تأهل ۵۰۰ هزار و پایه سنوات نیز باید بررسی و اضافه شود. یعنی حتی قبل از اضافهکاری، شبکاری و جمعهکاری، مجموع ناخالص حداقل مزایای قانونی شما حدود ۲۲.۸ میلیون تومان میشود. بنابراین مبلغ ۲۱.۱ میلیون تومانی که گفتهاید باید مشخص شود «خالص دریافتی» است یا تمام حقوق ناخالص؛ این تفاوت بسیار مهم است.
علاوه بر آن، باید این موارد جداگانه محاسبه شوند: اضافهکاری برای ساعات کار واقعی بیش از ۴۴ ساعت در هفته با ۴۰٪ فوقالعاده؛ شبکاری برای ساعات واقعی کار شبانه در صورت غیرنوبتی بودن با ۳۵٪ اضافه؛ جمعهکاری با ۴۰٪ فوقالعاده؛ تعطیلات رسمی؛ مرخصی استحقاقی؛ عیدی سالانه؛ سنوات پایان کار؛ پایه سنوات سالانه؛ و مابهالتفاوت حقوق و مزایایی که در سالهای قبل کمتر از مصوبات قانونی پرداخت شده است.
اما یک نکته بسیار مهم: صرف اینکه شما در واحد سرایداری ۲۴ ساعت شبانهروز سکونت دارید، به این معنی نیست که اداره کار تمام ۲۴ ساعت را اضافهکاری حساب میکند. باید نشان دهید در چه ساعاتی واقعاً موظف به پاسخگویی، باز کردن در، رسیدگی به تأسیسات، نظافت، نگهبانی یا انجام دستور مدیر بودهاید و عملاً آزادی استفاده از وقت خود را نداشتهاید. هرچه پیام مدیر، دفتر ورود و خروج، دوربین، شهادت ساکنان و شرح وظایف بیشتری داشته باشید، اثبات این ساعات قویتر میشود. قانون ساعت کار عادی را اصولاً حداکثر ۴۴ ساعت در هفته میداند.
حق مسکن را هم صرفاً به این دلیل که در اتاق یا واحد سرایداری زندگی میکنید نمیتوان بدون بررسی حذف کرد. اگر مدیر بابت مسکن مبلغی کسر میکند باید مبنای این کسر و توافق مربوط به استفاده از واحد مشخص باشد؛ «دادن محل سکونت» لزوماً همان کمکهزینه مسکن مصوب کارگری نیست.
موضوع بیمه از همه جدیتر است. اگر رابطه کارگری شما از آبان ۱۳۹۸ ثابت شود، اصل بر این است که کارفرما موظف بوده شما را تحت بیمه اجباری تأمین اجتماعی قرار دهد. اینکه به جای آن برایتان بیمه خویشفرما پرداخت کردهاند، میتواند محل اعتراض باشد و امکان مطالبه سابقه بیمه واقعی سالهای گذشته وجود دارد.
اینکه مدیر میگوید «چرا دنبال کار دیگری نمیگردی یا برنمیگردی شهرستان» هیچکدام پاسخ حقوقی به مطالبات شما نیست. فعلاً قبل از درگیری یا ترک مجتمع، مدارکتان را جمع کنید: واریزیهای حقوق از ۱۳۹۸ تاکنون، قرارداد سال اول، پیامهای مدیر، مدارک بیمه خویشفرما، اسامی ساکنانی که ساعت کار شما را میدانند و هر مدرکی از کار شبانه، جمعهها و تعطیلات. با این سابقه، اگر مدارک ساعات کارتان خوب باشد، پرونده شما میتواند بسیار بیشتر از صرف «مابهالتفاوت حقوق ماه جاری» ارزش داشته باشد.