حضانت پسر بعد از ۷ سالگی با کیست و از چه سنی خودش انتخاب می‌کند؟

با سلام؛

شنیده های شما اشتباه است.اگر بعد از ۷ سالگی تصور کنید پسر حتماً باید به پدر تحویل داده شود یا در ۹ سالگی خودش هرکدام را خواست انتخاب می‌کند، ممکن است در دعوای حضانت تصمیم اشتباهی بگیرید و حتی موقعیتتان در دادگاه ضعیف شود. قانون برای حفظ مصلحت کودک انعطاف دارد و در بعضی شرایط مادر می‌تواند بعد از ۷ سالگی هم حضانت را نگه دارد.

تا ۷ سالگی، حضانت فرزند چه دختر و چه پسر با اولویت مادر است. بعد از ۷ سالگی در مورد پسر، اصل قانونی به سمت پدر می‌رود، ولی این به معنی انتقال خودکار و بدون بررسی حضانت نیست. اگر بین والدین اختلاف باشد، دادگاه باید مصلحت فرزند را بررسی کند.

بنابراین چیزی به نام قاعده «از ۷ تا ۹ سال هرکس کودک به او وابسته‌تر بود حضانت با اوست» در قانون وجود ندارد. وابستگی عاطفی، شرایط زندگی، وضعیت تحصیل، امنیت روانی، رفتار والدین و نظر خود کودک می‌تواند در تصمیم قاضی مؤثر باشد، اما هیچ‌کدام به تنهایی تعیین‌کننده نیست.

برای پسر، ۹ سالگی سن انتخاب آزادانه بین پدر و مادر نیست. سن مهم‌تر ۱۵ سال تمام قمری است؛ بعد از رسیدن پسر به این سن، موضوع حضانت به معنای حقوقی آن پایان پیدا می‌کند و خودش می‌تواند انتخاب کند با کدام‌یک از والدین زندگی کند.

پس اگر پسرتان مثلاً ۸، ۱۰ یا ۱۲ ساله است و شما مادر هستید، صرف عبور از ۷ سالگی به معنی از دست دادن قطعی حضانت نیست. اگر بتوانید نشان دهید زندگی با شما به مصلحت اوست یا زندگی با پدر برای او مناسب نیست، دادگاه می‌تواند حضانت را همچنان به شما بسپارد.