بیرون کردن فرزند بالغ از خانه

درود؛

اگر پسرتان بالغ است، صرف فرزندبودن برای او حق دائمی سکونت در خانه شما ایجاد نمی‌کند. بااین‌حال، چون تاکنون با اجازه شما در منزل زندگی کرده، بهتر است شخصاً وسایلش را بیرون نریزید یا با درگیری او را اخراج نکنید.

ابتدا از طریق دفتر خدمات الکترونیک قضایی اظهارنامه بفرستید و صریحاً اعلام کنید اجازه سکونت او را پس گرفته‌اید و مهلت مشخصی برای تخلیه منزل بدهید. اگر خارج نشد، با ارائه سند مالکیت و اظهارنامه، دادخواست خلع ید یا رفع تصرف مطرح کنید. عنوان دقیق دعوا به نحوه تصرف و سکونت او بستگی دارد و دستور تخلیه فوری که مخصوص قرارداد اجاره است، معمولاً در این وضعیت صادر نمی‌شود.

تهدید و آزار خانواده مسیر جداگانه‌ای دارد. پیام‌ها، صدای ضبط‌شده، فیلم دوربین، شهادت اعضای خانواده و گزارش‌های قبلی را نگهداری کنید و بابت تهدید، توهین یا ضرب‌وجرح شکایت کیفری مطرح نمایید. هنگام درگیری یا احتمال آسیب فوری با پلیس ۱۱۰ تماس بگیرید تا گزارش رسمی تنظیم شود. در صورت صدمه بدنی نیز سریعاً برای ثبت آثار آسیب و معرفی به پزشکی قانونی اقدام کنید.

پلیس صرفاً به‌دلیل مالکیت شما نمی‌تواند بدون دستور قضایی پسرتان را برای همیشه از خانه بیرون کند؛ اما در زمان وقوع تهدید یا خشونت موظف به مداخله و تنظیم گزارش است. در شکواییه نیز خطر ادامه تهدید را توضیح دهید و تقاضای اتخاذ تصمیم فوری و تأمین مناسب برای جلوگیری از تکرار آزار را مطرح کنید.

اگر پسرتان زیر ۱۸ سال، محجور، بیمار یا ناتوان از تأمین معاش است، بیرون‌کردن او شرایط متفاوتی دارد و باید وضعیت حضانت، سرپرستی و نفقه بررسی شود؛ هرچند تکلیف احتمالی به پرداخت نفقه لزوماً به معنای حق سکونت او در همین ملک نیست.