در سال‌های اخیر، تعیین سه دانگ از یک خانه به عنوان مهریه یا سه دانگ خانه پشت قباله در عقدنامه‌ها به یکی از روش‌های رایج و معتبر تبدیل شده است.

در نظام حقوقی ایران، مهریه یکی از مهم‌ترین حقوق مالی زن محسوب می‌شود که با وقوع عقد نکاح، به تملک زن در می‌آید. اما گاهی این پرسش مطرح می‌شود که

یکی از مباحث پرچالش در حقوق خانواده ایران، موضوع لزوم یا عدم لزوم رضایت پدر برای ازدواج دختر است؛ مسئله‌ای که هم در قانون مدنی به‌صراحت بیان شده و هم

سازش، یکی از روش‌های رسمی و قانونی برای پایان دادن به دعوا و اختلاف میان افراد است که در قوانین ایران، به‌ویژه در قانون آیین دادرسی مدنی و قانون شوراهای

در بسیاری از پرونده‌های خانوادگی، زمانی که زن برای مطالبه مهریه اقدام می‌کند، توقیف اموال شوهر یکی از اصلی‌ترین ابزارهای حقوقی برای تضمین وصول مطالبات به شمار می‌رود. اما همیشه

رجوع بعد از طلاق یکی از مسائل مهم و نسبتاً پیچیده در حقوق خانواده است که بسیاری از زوجین پس از جدایی با آن مواجه می‌شوند. بسیاری نمی‌دانند که آیا

مهریه یکی از حقوق مالی زن در ازدواج است که به محض وقوع عقد، مالکیت آن به زن منتقل می‌شود. زن می‌تواند هرگونه دخل و تصرفی در مهریه داشته باشد؛

در نظام حقوقی ایران، طلاق اصولاً در اختیار مرد قرار دارد؛ اما قانون مدنی شرایطی را در نظر گرفته که زن نیز بتواند برای پایان دادن به زندگی مشترک، از

مسئله خیانت همسر و آثار آن، یکی از مهم‌ترین و در عین حال حساس‌ترین موضوعات در دعاوی خانوادگی است. بسیاری از مردان با این پرسش روبه‌رو هستند که آیا در

در سال‌های اخیر، با توجه به شرایط اقتصادی، افزایش هزینه‌های زندگی و تغییر در ساختار خانواده‌ها، مسئله اقامت فرزندان در منزل والدین به یکی از چالش‌های مهم حقوقی و اجتماعی