دفاع در اتهام تجاوز به عنف با ادعای رابطه با رضایت طرفین

وقت بخیر؛

این اتهام از سنگین‌ترین اتهامات کیفری است و اگر دوست شما موضوع را ساده بگیرد یا در بازجویی با چند جمله اشتباه دفاع کند، ممکن است پرونده خیلی خطرناک شود. حتی اگر رابطه با رضایت بوده باشد، باید رضایت، نحوه آمدن، پیام‌ها و رفتار بعدی طرف مقابل دقیقاً با مدرک ثابت شود؛ صرف گفتن اینکه «خودش راضی بود» کافی نیست.

اولین کار این است که دوستتان هیچ توضیح طولانی یا اقرار مبهمی ندهد. باید تمام پیام‌ها، چت‌ها، تماس‌ها، عکس‌ها، رفت‌وآمد، اسنپ یا تاکسی، دوربین ساختمان، شهادت افرادی که آمدن و رفتن او را دیده‌اند، و هر مدرکی که نشان دهد حضور او اختیاری بوده حفظ شود.

به هیچ وجه با شاکی تماس نگیرد، تهدید نکند، خواهش نکند و دنبال گرفتن رضایت با فشار نرود؛ چون همین تماس‌ها می‌تواند علیه او به عنوان تهدید، اعمال فشار یا اثرگذاری بر شاکی استفاده شود. اگر قرار است صحبت یا سازشی انجام شود، فقط از مسیر وکیل و کاملاً قانونی باشد.

در دفاع باید روشن شود آیا رابطه‌ای واقعاً اتفاق افتاده یا نه، اگر اتفاق افتاده آیا با رضایت بوده، آیا زور، تهدید، بیهوشی، مستی، ناتوانی در تصمیم‌گیری یا اجبار وجود داشته یا نه، و شاکی چه زمانی و با چه دلایلی شکایت کرده است. پزشکی قانونی، زمان شکایت، آثار ضرب‌وجرح، پیام‌های قبل و بعد، و تناقض‌های اظهارات در این پرونده خیلی تعیین‌کننده است.

اگر تجاوز به عنف ثابت شود، مجازات بسیار شدید است و می‌تواند تا مجازات حدی سنگین برسد. اما اگر اجبار و عنف ثابت نشود و رابطه با رضایت طرفین احراز شود، باز هم ممکن است موضوع از جهت رابطه نامشروع یا زنا بررسی شود؛ یعنی دفاع نباید طوری باشد که ناخواسته اقرار به رابطه کامل و قابل مجازات کند.

پس بهترین اقدام فوری این است که همه مدارک رضایت و رفت‌وآمد اختیاری را جمع کند، با شاکی مستقیم تماس نگیرد، و در بازپرسی دفاع را کوتاه، دقیق و با مشورت وکیل انجام دهد.