آمادگی زوجه برای تمکین بعد از رأی دادگاه
سلام وقت بخیر
۹شهریور در دادگاه خانواده اقای قاضی رای نهایی رای که الزام به تمکین بود رو بر نفع شوهرم صادر کرد. من هم چون نمیخواستم زندگی مشترکم رو ترک کنم اعتراضی نداشتم .
روز بعد دادگاه با یه اظهار نامه امادگی خودم رو برای ادامه زندگی به شرط منزل متعارف و مناسب به همسرم اعلام کردم اما تا به امروز هیچ اقدامی نکرده با همسرم تماس گرفتم گفت باید صبر کنی .
اما احتمال میدهم که داره دروغ میگه و میخواد ادامه نده و بر نفع خودش کارایی بکنه .
البته تا ۲۹ فرصت اعتراض دارم ولی نمیخوام این کاررو بکنم
نمیدونم چیکار کنم ومیخوام از نظر قانونی حقم ضایع نشه
ممنون میشم راهنماییم کنید
پاسخ حقوقی ایران لگال:
وقت بخیر؛
اگر رأی تمکین به نفع همسرتان قطعی شود، ممکن است بعداً از آن برای قطع نفقه یا طرح ادعای عدم تمکین علیه شما استفاده کند؛ بنابراین اینکه شما واقعاً قصد ادامه زندگی دارید خوب است، اما باید این آمادگی را طوری ثبت کنید که بعداً علیه خودتان برنگردد.
کار درستی کردهاید که اظهارنامه دادهاید، اما بهتر است فقط به همان اکتفا نکنید. دوباره یک اظهارنامه روشنتر بفرستید و بنویسید: «اینجانب آماده اجرای رأی و ادامه زندگی مشترک هستم، مشروط بر اینکه زوج نشانی منزل مستقل، متعارف، امن و مناسب را اعلام و مقدمات زندگی مشترک را فراهم کند.» همچنین از او بخواهید ظرف مدت مشخص، مثلاً سه روز یا یک هفته، نشانی منزل و زمان حضور شما را اعلام کند.
اگر تا ۲۹ فرصت اعتراض دارید و در رأی دادگاه به موضوع منزل مناسب، امنیت، وسایل ضروری یا شرایط زندگی توجه نشده، بهتر است جدی فکر کنید که تجدیدنظرخواهی کنید. اعتراض شما لازم نیست به معنی نخواستن زندگی باشد؛ میتوانید در تجدیدنظر بنویسید اصل زندگی مشترک را میخواهید، اما اجرای تمکین باید منوط به فراهم شدن منزل متعارف و امن از طرف شوهر باشد.
اگر اعتراض نکنید و رأی قطعی شود، باز هم همسرتان برای استفاده از آثار رأی باید مقدمات اجرای آن را فراهم کند. یعنی صرف صدور رأی تمکین کافی نیست که شما فوراً ناشزه محسوب شوید؛ باید معلوم شود او خانه مناسب معرفی کرده و شما بدون دلیل موجه نرفتهاید.
پس بهترین کار شما این است: قبل از پایان مهلت، اگر رأی ایراد دارد تجدیدنظر بدهید؛ همزمان اظهارنامه آمادگی برای تمکین با شرط منزل مناسب ارسال کنید؛ و اگر همسرتان اقدامی نکرد، مدارک اظهارنامه، تماسها و پیامها را نگه دارید تا بعداً بتوانید بگویید مانع ادامه زندگی از طرف شما نبوده است.
