مطالبه خسارت از دندانپزشک بابت تراش زیاد دندان
وقت بخیر؛
اگر الان فقط روی هزینه ایمپلنت پافشاری کنید، ممکن است پرونده‌تان ضعیف شود؛ چون تا وقتی دندان قابل نگهداری تشخیص داده شود و کمیسیون هم فعلاً نگفته دندان باید کشیده شود، مطالبه ایمپلنت از نظر حقوقی زودهنگام محسوب میشود. اما این به معنی از بین رفتن حق شما نیست؛ باید مسیر را طوری ببرید که هم درمان دندان عقب نیفتد، هم حق مطالبه خسارت فعلی و خسارت احتمالی آینده از بین نرود که در ادامه عرض می نمایم.
کار فوری شما این است که قبل از ادامه درمان، از وضعیت فعلی دندان مدارک کامل بگیرید شامل عکس رادیولوژی، CBCT اگر متخصص لازم دانست، نظر کتبی متخصص اندو و متخصص پروتز، عکس داخل دهان، شرح اینکه چه مقدار نسج دندان باقی مانده و آیا دندان قابل نگهداری هست یا نه. اگر درد دارید، درمان را فقط برای دعوا عقب نیندازید؛ چون ممکن است وضعیت بدتر شود و بعداً بگویند خودتان در تشدید خسارت نقش داشتید.
در پرونده شکایت، اگر نظریه کمیسیون پزشکی قانونی به ضرر شما یا مبهم است، باید نسبت به آن اعتراض کنید و درخواست ارجاع به کمیسیون بالاتر یا هیئت تخصصی‌تر با حضور متخصص اندودنتیست و پروتز بدهید. محور اعتراض هم این باشد که موضوع فقط «انجام عصب‌کشی» نیست، بلکه تشخیص اشتباه، تراش بیش از حد تاج، کاهش شدید ماندگاری دندان، نیاز به درمان تخصصی و هزینه‌های نگهداری آینده باید بررسی شود.
در حال حاضر خواسته قابل دفاع‌تر شما اینهاست، هزینه درمان اندو توسط متخصص، هزینه ترمیم نهایی یا روکش اگر قابل انجام باشد، هزینه‌های عکس و ویزیت و درمان‌های ضروری، و در صورت احراز قصور، ارش یا خسارت ناشی از آسیب به دندان. اما مطالبه هزینه ایمپلنت معمولاً وقتی جدی میشود که کارشناس یا کمیسیون اعلام کند دندان قابل نگهداری نیست یا به علت قصور دندان از بین رفته یا ناچاراً باید کشیده شود.
اگر دندانپزشک گفته هزینه اندو را می‌پردازد، اگر می‌خواهید قبول کنید، حتماً بنویسید این مبلغ «علی‌الحساب بابت بخشی از هزینه درمان» است و به معنی رضایت کامل، گذشت از شکایت یا اسقاط حق مطالبه خسارات بعدی نیست. اگر رسید یا توافق را طوری امضا کنید که نوشته باشد «تسویه کامل»، بعداً مطالبه ایمپلنت و خسارات بعدی سخت میشود.
برای اینکه دو سال آینده بابت ارتودنسی و جراحی فک هم دچار مشکل نشوید، از متخصص ارتودنسی یا جراح فک هم نظر کتبی بگیرید که فعلاً ایمپلنت ممکن نیست و دندان باید تا پایان درمان‌ها حفظ یا با درمان موقت نگهداری شود. این نظر می‌تواند هزینه‌های نگهداری، درمان موقت یا عوارض تأخیر را در پرونده قابل توضیح کند.
پس بهترین اقدام این است که درمان ضروری را با متخصص ادامه دهید، همه مدارک را قبل و بعد از درمان جمع کنید، نظریه کمیسیون را اگر کامل نیست اعتراض بزنید، و خواسته را فعلاً روی هزینه‌های قطعی درمان و اثبات قصور متمرکز کنید؛ مطالبه ایمپلنت را هم مشروط به نظر کارشناسی درباره غیرقابل نگهداری بودن دندان مطرح کنید.
پاسخ حقوقی ایران لگال:
وقت بخیر؛
اگر الان فقط روی هزینه ایمپلنت پافشاری کنید، ممکن است پرونده‌تان ضعیف شود؛ چون تا وقتی دندان قابل نگهداری تشخیص داده شود و کمیسیون هم فعلاً نگفته دندان باید کشیده شود، مطالبه ایمپلنت از نظر حقوقی زودهنگام محسوب میشود. اما این به معنی از بین رفتن حق شما نیست؛ باید مسیر را طوری ببرید که هم درمان دندان عقب نیفتد، هم حق مطالبه خسارت فعلی و خسارت احتمالی آینده از بین نرود که در ادامه عرض می نمایم.
کار فوری شما این است که قبل از ادامه درمان، از وضعیت فعلی دندان مدارک کامل بگیرید شامل عکس رادیولوژی، CBCT اگر متخصص لازم دانست، نظر کتبی متخصص اندو و متخصص پروتز، عکس داخل دهان، شرح اینکه چه مقدار نسج دندان باقی مانده و آیا دندان قابل نگهداری هست یا نه. اگر درد دارید، درمان را فقط برای دعوا عقب نیندازید؛ چون ممکن است وضعیت بدتر شود و بعداً بگویند خودتان در تشدید خسارت نقش داشتید.
در پرونده شکایت، اگر نظریه کمیسیون پزشکی قانونی به ضرر شما یا مبهم است، باید نسبت به آن اعتراض کنید و درخواست ارجاع به کمیسیون بالاتر یا هیئت تخصصی‌تر با حضور متخصص اندودنتیست و پروتز بدهید. محور اعتراض هم این باشد که موضوع فقط «انجام عصب‌کشی» نیست، بلکه تشخیص اشتباه، تراش بیش از حد تاج، کاهش شدید ماندگاری دندان، نیاز به درمان تخصصی و هزینه‌های نگهداری آینده باید بررسی شود.
در حال حاضر خواسته قابل دفاع‌تر شما اینهاست، هزینه درمان اندو توسط متخصص، هزینه ترمیم نهایی یا روکش اگر قابل انجام باشد، هزینه‌های عکس و ویزیت و درمان‌های ضروری، و در صورت احراز قصور، ارش یا خسارت ناشی از آسیب به دندان. اما مطالبه هزینه ایمپلنت معمولاً وقتی جدی میشود که کارشناس یا کمیسیون اعلام کند دندان قابل نگهداری نیست یا به علت قصور دندان از بین رفته یا ناچاراً باید کشیده شود.
اگر دندانپزشک گفته هزینه اندو را می‌پردازد، اگر می‌خواهید قبول کنید، حتماً بنویسید این مبلغ «علی‌الحساب بابت بخشی از هزینه درمان» است و به معنی رضایت کامل، گذشت از شکایت یا اسقاط حق مطالبه خسارات بعدی نیست. اگر رسید یا توافق را طوری امضا کنید که نوشته باشد «تسویه کامل»، بعداً مطالبه ایمپلنت و خسارات بعدی سخت میشود.
برای اینکه دو سال آینده بابت ارتودنسی و جراحی فک هم دچار مشکل نشوید، از متخصص ارتودنسی یا جراح فک هم نظر کتبی بگیرید که فعلاً ایمپلنت ممکن نیست و دندان باید تا پایان درمان‌ها حفظ یا با درمان موقت نگهداری شود. این نظر می‌تواند هزینه‌های نگهداری، درمان موقت یا عوارض تأخیر را در پرونده قابل توضیح کند.
پس بهترین اقدام این است که درمان ضروری را با متخصص ادامه دهید، همه مدارک را قبل و بعد از درمان جمع کنید، نظریه کمیسیون را اگر کامل نیست اعتراض بزنید، و خواسته را فعلاً روی هزینه‌های قطعی درمان و اثبات قصور متمرکز کنید؛ مطالبه ایمپلنت را هم مشروط به نظر کارشناسی درباره غیرقابل نگهداری بودن دندان مطرح کنید.
بسیار ممنونم بابت پاسخگویی خیلی عالی و کامل بود
فقط یه سوال دیگه دارم، توی جلسه کمیسیون خود دکتر حضور نداشت من متوجه نشدم که تلفنی صحبت کردن باهاش یا جداگانه. و اینکه کمیسیون گفت برو اندو رو انجام بده هزینه رو خانم دکتر پرداخت میکنه، گفتن مثلا به کارت متخصص اندو واریز میکنه.
حالا من میتونم برم اول ازش هزینه رو بگیرم؟ مطب به من گفتن هزینه اندو مجدد بین ۱۴ تا ۱۷ تومنه. یا اینکه خودم پرداخت کنم رسیدشو بدم به خانم دکتر که پرداخت کنه؟ چون مطمئن نیستم ازشون خیلی بد جواب میدن موقعی که ازش شکایت کردم شماره من و مادرم رو که تو پرونده داشتن جواب ندادن حتی دم مطب رفتیم در و باز نکردن آخر پدرم رو فرستادم رفت نامه ی کمیسیون رو بهشون داد.
پاسخ تکمیلی ایران لگال:
سپاس از شما انجام وظیفه بود. اگر فقط شفاهی گفته شده خانم دکتر هزینه اندو را می‌دهد، بعداً ممکن است در زمان پرداخت همکاری نکند یا بگوید هزینه زیاد بوده، متخصص مورد قبول نبوده، یا درمان ربطی به کار من نداشته است. بنابراین قبل از انجام درمان، حتماً باید مسیر را مستند کنید.
بهتر است اول از متخصص اندو یک پیش‌فاکتور یا اعلام هزینه کتبی بگیرید و همان را همراه با نامه یا نظریه کمیسیون برای خانم دکتر ارسال کنید و از او بخواهید هزینه را مستقیم به حساب متخصص واریز کند. اگر پرداخت کرد، درمان را انجام دهید و رسید و مدارک درمان را نگه دارید.
اگر پرداخت نکرد یا پاسخ نداد، معطل نمانید؛ چون درد و بدتر شدن وضعیت دندان ممکن است به ضرر خودتان تمام شود. در این حالت خودتان درمان را انجام دهید، ولی حتماً فاکتور رسمی، رسید کارتخوان یا واریز، پرونده درمان، عکس قبل و بعد و نظر متخصص را نگه دارید تا بعداً همان مبلغ را در ادامه پرونده از ایشان مطالبه کنید.
نکته مهم این است که فقط به تماس تلفنی یا حرف شفاهی مطب اکتفا نکنید. یک اظهارنامه یا حداقل پیام قابل استناد بفرستید که طبق نظر کمیسیون، هزینه اندو باید پرداخت شود و هزینه اعلامی متخصص بین ۱۴ تا ۱۷ میلیون تومان است. این کار باعث میشود اگر باز هم جواب ندادند، بعداً نتوانند بگویند اطلاعی نداشتیم یا شما خودسرانه هزینه کرده‌اید.