اقدام قانونی برای بستری و درمان همسر پرخاشگر

وقت بخیر؛

در این وضعیت اولویت شما دعوای تمکین یا کارهای خانه نیست؛ اول باید خطر برای خودتان و کودک ۷ ساله را مدیریت کنید. اگر واقعاً رفتارها به حد تهدید، حمله، آسیب‌زدن، شکستن وسایل، کتک‌زدن کودک یا احتمال آسیب جدی رسیده، شما حق ندارید خودسرانه او را حبس یا مجبور به بستری کنید، ولی می‌توانید از مسیر قانونی و درمانی برای بستری اجباری اقدام کنید.

در لحظه خطر فوری، با ۱۱۰ یا ۱۱۵ تماس بگیرید و صریح بگویید احتمال آسیب به خود یا دیگران وجود دارد و درخواست انتقال به اورژانس روان‌پزشکی دارید. اگر کودک هم در معرض آسیب است، با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ هم تماس بگیرید. گزارش این تماس‌ها بعداً برای دادگاه و پزشکی قانونی مهم می‌شود.

مسیر قانونی این است که با مدارک و شواهد، مثل پیام‌های تهدیدآمیز، فیلم رفتارهای خطرناک، شهادت همسایه یا بستگان، گزارش پلیس، گزارش اورژانس یا گواهی پزشک، به دادسرای محل یا کلانتری مراجعه کنید و درخواست ارجاع همسرتان به پزشکی قانونی و روان‌پزشک قانونی بدهید. اگر پزشک قانونی یا روان‌پزشک تشخیص دهد که ایشان برای خودش، شما یا بچه خطرناک است یا نیاز فوری به درمان دارد، امکان دستور بستری فراهم می‌شود.

اگر رفتارها بیشتر در حد پرخاش، بددهنی، ترک وظایف خانوادگی و عدم تمکین است ولی خطر فوری جسمی ندارد، باز هم می‌توانید دادخواست تمکین یا طلاق به درخواست زوج بدهید؛ اما برای بستری‌کردن اجباری، صرف بددهنی و انجام‌ندادن کار خانه کافی نیست و باید اختلال روانی و خطر یا نیاز درمانی جدی توسط مرجع پزشکی تأیید شود.

برای بچه هم اگر مادر با رفتارهایش آرامش و سلامت روان کودک را به خطر انداخته، این موضوع را جداگانه جدی بگیرید. می‌توانید در دادگاه خانواده درخواست تعیین تکلیف حضانت یا محدود شدن ملاقات و ارجاع مادر به پزشکی قانونی را مطرح کنید.