طلاق به علت بیماری پوستی همسر

درود؛

توجه داشته باشید که اگر علت جدایی را فقط «بیماری پوستی همسر» مطرح کنید، ممکن است از نظر دادگاه دلیل محکمی برای محروم کردن ایشان از حقوق مالی یا فسخ نکاح محسوب نشود. بیماری پسوریازیس به‌خودی‌خود معمولاً باعث از بین رفتن حقوق زن نمی‌شود، مگر اینکه همراه با پنهان‌کاری مهم قبل از عقد، تدلیس، شدت غیرقابل تحمل، یا آثار جدی و قابل اثبات در زندگی مشترک باشد.

اگر شما زن هستید، مسیر طلاق سخت‌تر از طلاق از طرف مرد است و باید ثابت کنید ادامه زندگی به علت بیماری درمان‌نشده، ناباروری، بی‌توجهی همسر به درمان، فشار روانی و اختلال جدی در زندگی مشترک برای شما مشقت‌بار شده است. در این حالت می‌توانید دادخواست «طلاق به درخواست زوجه به علت عسر و حرج» بدهید، اما صرف وجود بیماری پوستی یا ناباروری کافی نیست؛ باید مدارک پزشکی، نظر متخصص، پیام‌ها و مدارکی که نشان دهد همسر برای درمان همکاری نمی‌کند و این وضعیت زندگی را غیرقابل تحمل کرده، ضمیمه شود.

اگر شما مرد هستید، برای طلاق اصولاً می‌توانید از طریق دفتر خدمات قضایی دادخواست «طلاق به درخواست زوج» ثبت کنید؛ اما باید تکلیف حقوق مالی همسر مثل مهریه، نفقه، اجرت‌المثل، جهیزیه و سایر حقوق قانونی مشخص شود. یعنی حتی اگر دلیل شما بیماری، ناباروری یا ادامه‌ندادن درمان باشد، اصل طلاق ممکن است، ولی این دلایل معمولاً باعث نمی‌شود مهریه خودبه‌خود ساقط شود.

در مورد بچه‌دار نشدن هم اگر پزشک گفته با IVF احتمال بارداری هست، بهتر است قبل از اقدام قضایی، مدارک پزشکی را نگه دارید. ناباروری یا ضعف باروری همسر زمانی اثر حقوقی جدی‌تری دارد که ثابت شود ادامه زندگی برای شما واقعاً سخت و غیرقابل تحمل شده یا قبل از ازدواج موضوع مهمی پنهان شده است. صرف اینکه فعلاً بارداری طبیعی اتفاق نیفتاده، به‌تنهایی برای حذف حقوق مالی کافی نیست.

اگر ادعا دارید همسرتان درمان را رها کرده و این موضوع زندگی را مختل کرده، مدارک پزشکی، نسخه‌ها، پیام‌هایی که از او خواسته‌اید درمان کند، نظر پزشک درباره قابل کنترل بودن بیماری و آثار آن در زندگی مشترک را جمع کنید. اما در متن دادخواست بهتر است با ادبیات محترمانه و غیرتحقیرآمیز نوشته شود که اختلافات جدی، عدم سازگاری، مشکلات درمانی و عدم همراهی در درمان باعث تصمیم به جدایی شده است.

مسیر عملی شما این است که ابتدا درباره مهریه و حقوق مالی مذاکره کنید؛ اگر امکان توافق هست، طلاق توافقی سریع‌تر و کم‌تنش‌تر است. اگر توافق نشد، دادخواست طلاق از طرف زوج بدهید و برای پرداخت مهریه در صورت ناتوانی، دادخواست اعسار و تقسیط مطرح کنید.