اعتراض به توقیف خودرو بابت مهریه پس از انتقال خودرو به فرزند

این مورد بستگی به اقدام پسر دارد که در ادامه سریعترین راه آن را عرض می نمایم. اگر پسر با ارائه مبایعه‌نامه، وکالت‌نامه بلاعزل، مدارک پرداخت وجه (در صورت وجود) و سایر مستندات ثابت کند که قبل از توقیف، خودرو به او منتقل شده بوده، باید از طریق اجرای احکام درخواست بررسی و رفع توقیف یا اعتراض شخص ثالث اجرایی را پیگیری کند. اگر مدارک کامل باشد و اختلافی ایجاد نشود، ممکن است روند در مدت کوتاهی انجام شود، اما اگر نیاز به بررسی بیشتر، استعلام یا رسیدگی قضایی باشد، ممکن است چند ماه طول بکشد.

نکته مهم این است که چون خودرو هنوز در راهور به نام پدر ثبت شده، اجرای احکام ابتدا باید درباره ادعای مالکیت پسر تصمیم بگیرد. همچنین اگر طلبکار (همسر دوم پدر) ادعا کند معامله صوری بوده یا برای فرار از پرداخت مهریه انجام شده، موضوع پیچیده‌تر می‌شود و نیاز به رسیدگی بیشتری خواهد داشت.

در نتیجه پسر فقط به مراجعه شفاهی اکتفا نکند؛ بلکه فوراً اعتراض شخص ثالث اجرایی را ثبت کند و تمام مدارک انتقال قبل از توقیف را ضمیمه کند. هرچه تاریخ مبایعه‌نامه، وکالت‌نامه و پرداخت ثمن روشن‌تر باشد، احتمال رسیدگی سریع‌تر بیشتر است.

اگر پسر با ارائه این مدارک به اجرای احکام یا دادگاه ثابت کند که خودرو قبل از توقیف به او منتقل شده و در زمان توقیف دیگر جزء اموال پدر نبوده، می‌تواند از طریق اعتراض شخص ثالث اجرایی درخواست رفع توقیف کند. زیرا نکته مهم این است که هم وکالت‌نامه بلاعزل و هم مبایعه‌نامه، طبق گفته شما قبل از توقیف خودرو بابت مهریه تنظیم شده‌اند.

البته تصمیم نهایی با مرجع رسیدگی‌کننده است و ممکن است زوجه ادعا کند معامله صوری بوده یا برای جلوگیری از وصول مهریه انجام شده است؛ بنابراین واقعی بودن معامله، تاریخ مدارک و در صورت وجود، مدارک پرداخت وجه اهمیت زیادی دارد.

اما با توجه به اینکه شما می‌گویید هر دو مدرک قبل از توقیف تنظیم شده و مدارک کامل است، اقدام قانونی برای خارج کردن خودرو از توقیف قابل پیگیری است و بهتر است پسر هرچه سریع‌تر مدارک را همراه با درخواست اعتراض شخص ثالث اجرایی ارائه کند.

اگر پدر در جلسه حاضر نشود ولی دادگاه در اخطاریه حضور شخص او را لازم دانسته باشد، ممکن است نبودنش به ضرر دفاع پرونده تمام شود؛ خصوصاً حالا که همسر دوم فقط مهریه نخواسته و درباره نحوه زندگی مشترک، عدم حضور و سرکشی و مسائل خانوادگی هم ادعاهایی مطرح کرده است. اما اگر پدر وکیل رسمی در پرونده دارد و در ابلاغیه صراحتاً ننوشته‌اند «حضور شخص خواهان/خوانده الزامی است»، اصولاً وکیل می‌تواند به جای او در جلسه حاضر شود. ماده ۹۴ آیین دادرسی مدنی نیز همین قاعده را پذیرفته و فقط زمانی حضور خود شخص الزامی است که دادرس آن را لازم بداند و در اخطاریه قید شود.

پسر به صرف اینکه فرزند پدر است نمی‌تواند به جای او در دادگاه دفاع کند یا نماینده قضایی او باشد؛ بنابراین اگر پدر نمی‌رود، حضور «وکیل» مهم است، نه صرف حضور پسر. پسر می‌تواند همراه وکیل باشد و اطلاعات و مدارک را در اختیار او بگذارد، ولی دفاع رسمی باید توسط خود پدر یا وکیلش انجام شود.

درباره ادعاهای همسر دوم هم باید تفکیک کرد: مهریه یک مطالبه مالی مستقل است و بحث سرکشی یا زندگی مشترک اصل مهریه را از بین نمی‌برد. اما ادعاهایی مثل اینکه شوهر مدت طولانی به منزل نیامده، زندگی مشترک را رها کرده یا وظایف خانوادگی و مالی را انجام نداده، بسته به خواسته‌ای که زن مطرح کرده می‌تواند در پرونده نفقه، ترک انفاق یا حتی ادعای عسر و حرج مورد استفاده قرار گیرد. صرف «سرکشی نکردن» به تنهایی عنوان مستقلی برای محکومیت نیست، ولی ممکن است در کنار سایر دلایل علیه پدر استفاده شود.

به همین دلیل اگر پدر توان حضور دارد، با وجود این تعداد ادعا حضور خودش کنار وکیل از نظر دفاعی بهتر است؛ اما اگر نمی‌تواند، ابتدا متن ابلاغیه را نگاه کنید. اگر الزام به حضور شخصی در آن نیامده، وکیل می‌تواند جلسه را اداره کند و لایحه و مدارک را ارائه دهد.

اگر بگویید همسر دوم دقیقاً چه خواسته‌هایی در دادخواست نوشته ـ مثلاً فقط مهریه و نفقه است یا طلاق، ترک انفاق و عسر و حرج هم مطرح کرده ـ می‌توانم بگویم کدام‌یک برای پدر واقعاً خطر جدی دارد و برای هرکدام چه دفاعی باید آماده شود.