مطالبه کاهش پایه حقوق و افزایش اعمال‌نشده کارکنان عسلویه

وقت بخیر؛

اگر کاهش پایه حقوق سال ۱۳۸۵ بدون اصلاح سوابق بیمه‌ای باقی مانده باشد، اثر آن ممکن است فقط یک ماه حقوق نباشد و روی افزایش‌های بعدی، سنوات و مستمری بازنشستگی نیز ادامه پیدا کرده باشد. اما بعد از نزدیک بیست سال، بدون حکم استخدامی و فیش‌های حقوقی نمی‌توان مبلغ قابل اتکایی اعلام کرد.

ابتدا باید مشخص شود شما در آن زمان کارگر مشمول قانون کار بوده‌اید، کارمند رسمی یا قراردادی دولت بوده‌اید یا تحت مقررات استخدامی شرکت نفت و پیمانکاران عسلویه فعالیت می‌کرده‌اید. مرجع رسیدگی و حتی نحوه محاسبه افزایش حقوق در هرکدام متفاوت است.

اگر مشمول قانون کار و نیروی شرکت خصوصی یا پیمانکار بوده‌اید، مطالبه تفاوت حقوق از طریق اداره کار محل اشتغال پیگیری می‌شود. اگر کاهش پایه حقوق در دستمزد اعلام‌شده به تأمین اجتماعی نیز اعمال شده باشد، اصلاح سوابق و دستمزد مشمول بیمه را هم باید مطالبه کنید.

اگر کارمند دستگاه دولتی بوده‌اید، ابتدا باید درخواست کتبی اصلاح احکام و پرداخت معوقات را به امور اداری و مالی دستگاه بدهید و پاسخ رسمی بگیرید. در صورت رد درخواست، مسیر اعتراض می‌تواند دیوان عدالت اداری باشد. برای کارکنان شرکت نفت یا مجموعه‌های دارای مقررات خاص نیز ابتدا باید نوع استخدام و مقررات حاکم بر قرارداد بررسی شود.

اینکه پایه حقوق فقط برای یک ماه افزایش یافته و سپس کاهش داده شده، به‌تنهایی اثبات نمی‌کند افزایش قطعی بوده است؛ ممکن است کارفرما ادعا کند فیش ماه اول اشتباه محاسباتی داشته است. برای رد این ادعا باید مصوبه افزایش ۱۸درصدی، بخشنامه ضریب عسلویه، حکم کارگزینی و فیش همکاران هم‌رده بررسی شود.

ضریب عسلویه نیز لزوماً برای همه کارکنان و روی تمام اجزای حقوق اعمال نمی‌شود. باید مشخص شود مربوط به سختی شرایط محیطی، فوق‌العاده منطقه، جذب، بدی آب‌وهوا یا افزایش پایه حقوق بوده و آیا نوع استخدام و محل خدمت شما مشمول آن بخشنامه می‌شده است یا خیر.

برای محاسبه زیان تا امسال باید پایه صحیح سال ۱۳۸۵ بازسازی و افزایش‌های قانونی هر سال روی آن اعمال شود. سپس تفاوت آن با حقوق واقعی شما، مزایای وابسته به مزد، اضافه‌کاری، عیدی، سنوات، مانده مرخصی و حق بیمه محاسبه گردد. اگر این اختلاف در سال‌های بعد با حکم جدید اصلاح یا جذب شده باشد، زیان فقط تا همان زمان ادامه خواهد داشت.

صرف محاسبه ۱۸ درصد از پایه سال ۱۳۸۴ و ضرب آن در تعداد سال‌ها درست نیست؛ زیرا افزایش حقوق هر سال ترکیبی از درصد و مبلغ ثابت بوده و برخی مزایا نیز جزء پایه محاسبه نمی‌شوند. همچنین مبلغ ۱٬۲۲۵٬۹۲۰ ریال باید مشخص شود مزد پایه ماهانه بوده یا یکی از اقلام حکم حقوقی.

فیش‌های حقوقی سال‌های ۱۳۸۴ تا چند سال بعد، احکام کارگزینی، قراردادها، سوابق بیمه، عنوان شغلی، نام کارفرما و پیمانکار، تاریخ دقیق خدمت در عسلویه و متن بخشنامه ۱۸درصدی را جمع‌آوری کنید. درخواست کتبی محاسبه و اصلاح را نیز ثبت کنید تا کارفرما ناچار شود علت کاهش حقوق را رسماً توضیح دهد.

گذشت زمان لزوماً حق شما را در همه حالت‌ها از بین نمی‌برد، اما اثبات ادعا را دشوار می‌کند و در دعاوی استخدامی دولتی ممکن است مهلت‌های اعتراض مطرح شود. بنابراین پیش از ثبت دادخواست باید نوع رابطه استخدامی و آخرین تصمیم یا پاسخ دستگاه مشخص شود.

اگر فیش سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵، نوع استخدام، نام کارفرما، تاریخ پایان خدمت و متن مصوبه یا ضریب عسلویه را بفرستید، می‌توانم مبلغ تقریبی زیان را سال‌به‌سال محاسبه و مرجع و متن درخواست مناسب را مشخص کنم.