پشيماني از بخشش مهريه

سلام وقت بخیر. امکان اعتراض وجود دارد، اما صرف پشیمانی معمولاً برای برگرداندن مهریه بخشیده‌شده کافی نیست. نتیجه بستگی دارد که اظهارات ایشان در صورت‌جلسه با عنوان «ابراء مهریه»، «بذل در قبال طلاق» یا توافق طلاق ثبت شده باشد؛ آثار این موارد کاملاً متفاوت است.

ابتدا باید تصویر صورت‌جلسه دادگاه و رأی صادرشده را از سامانه ثنا دریافت کنند. صدور رأی طلاق به‌تنهایی به معنای جاری‌شدن صیغه طلاق و قطعی‌شدن بخشش مهریه در تمام پرونده‌ها نیست.

اگر در صورت‌جلسه نوشته شده باشد که زوجه «در قبال اجرای طلاق، تعداد مشخصی سکه را بذل می‌کند»، این بخشش معمولاً وابسته به اجرای طلاق است. تا پیش از اجرای صیغه، ایشان باید فوراً لایحه بدهند و اعلام کنند از بذل پیشنهادی منصرف شده‌اند و رضایتی به اسقاط قطعی مهریه ندارند. البته ممکن است با پس‌گرفتن بذل، مبنای صدور طلاق نیز از بین برود یا اجرای طلاق متوقف شود.

اما اگر صریحاً نوشته و امضا کرده باشند که «زوج را نسبت به مهریه ابراء کردم» یا مهریه را بدون هیچ شرطی صلح کرده‌اند، رجوع بسیار دشوار است؛ زیرا ابراء اصولاً قابل برگشت نیست و صرف پشیمانی اثری ندارد. فقط در صورت اثبات اشتباه، اجبار، فقدان قصد یا اینکه بخشش واقعاً مشروط به طلاق بوده، امکان اعتراض مؤثر وجود دارد.

اگر صیغه طلاق خلع اجرا و ثبت شده باشد، زوجه اصولاً می‌تواند در مدت عده به مهریه بذل‌شده رجوع کند؛ ولی در این صورت طلاق از حالت بائن خارج می‌شود و شوهر نیز ممکن است تا پایان عده حق رجوع به زندگی مشترک پیدا کند. در طلاق زن یائسه یا طلاق قبل از نزدیکی، وضعیت متفاوت است و باید جداگانه بررسی شود.

اگر رأی هنوز قطعی نشده، ایشان می‌توانند ظرف ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ، تجدیدنظرخواهی کنند؛ مگر اینکه قبلاً حق اعتراض را ساقط کرده باشند. بهتر است هم‌زمان با اعتراض، لایحه فوری انصراف از بذل را نیز ثبت کنند. اعتراض با این استدلال که «فقط پشیمان شده‌ام» کافی نیست و باید توضیح دهند بخشش مشروط به اجرای طلاق بوده یا اظهاراتشان بدون قصد قطعی و بر اثر اشتباه ثبت شده است. تا زمان بررسی صورت‌جلسه نیز سند دیگری درباره بخشش یا تسویه مهریه امضا نکنند.