دخالت خانواده شوهر در زندگی

درود؛ صرف اینکه پدر و مادر همسرتان مرتب با او تماس می‌گیرند، از او می‌خواهند به خانه‌شان برود یا در زندگی شما دخالت می‌کنند، معمولاً به‌تنهایی عنوان کیفری مستقلی ندارد و شکایت با عنوان کلی «دخالت در زندگی مشترک» الزاماً به نتیجه نمی‌رسد.

اما اگر رفتار مشخصی مثل توهین، تهدید، مزاحمت یا اجبار وجود دارد، همان رفتار قابل شکایت است. مثلاً اگر به شما فحاشی یا تهدید کرده‌اند، پیام‌ها، صدای ضبط‌شده قانونی، شاهد و سایر مدارک را نگه دارید؛ توهین و تهدید در مواد ۶۰۸ و ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی جرم‌انگاری شده‌اند. صرف اینکه پدر همسرتان گفته «اگر نیایی خودم می‌آیم می‌برمت» نیز تا زمانی که همراه تهدید یا اجبار مشخصی نباشد، به‌تنهایی لزوماً جرم محسوب نمی‌شود.

اگر مشکل اصلی این است که همسرتان مرتب خانه را ترک می‌کند یا حاضر به ادامه زندگی مشترک نیست، مسیر حقوقی مؤثرتر معمولاً علیه پدر و مادر او نیست. ابتدا می‌توانید با اظهارنامه رسمی از همسرتان بخواهید به زندگی مشترک برگردد و اگر بدون دلیل موجه از زندگی مشترک امتناع کرد، دادخواست «الزام به تمکین» در دادگاه خانواده مطرح کنید. اصل بر سکونت زن در منزل مشترک تعیین‌شده از سوی شوهر است، مگر اینکه اختیار تعیین منزل به او داده شده باشد یا ماندن در منزل برای او خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی داشته باشد. دعاوی تمکین نیز در صلاحیت دادگاه خانواده است.

بنابراین اگر از «خانواده شوهر» فقط به دلیل دخالت و تماس‌های زیاد شکایت کنید، احتمال نتیجه گرفتن پایین است؛ اما اگر تهدید، توهین یا اقدام مشخص غیرقانونی دارند، شکایت را دقیقاً بر همان رفتار و با مدارک مطرح کنید. درباره خود همسرتان نیز اگر واقعاً منزل مشترک را ترک کرده و بازنمی‌گردد، اظهارنامه و سپس دعوای تمکین مسیر عملی‌تری است.