تصرف عدوانی - ایجاد مزاحمت

با سلام؛

اگر معامله‌ای که ایشان ادعا می‌کند واقعاً انجام شده باشد، ابتدا باید مشخص شود دقیقاً چه چیزی خریده است. اگر فقط «۲۰۰ متر سهم مشاع» از کل ملک خریده باشد، مالک یک قطعه مشخص ۲۰۰ متری نشده، بلکه به همان نسبت در تمام ملک شریک است؛ مگر اینکه آن قسمت قبلاً به‌طور قانونی افراز یا تفکیک شده باشد یا همه شرکا درباره محل تصرف توافق کرده باشند. طبق مواد ۵۸۱ و ۵۸۲ قانون مدنی نیز تصرف اختصاصی شریک در مال مشاع بدون اذن سایر شرکا برای او حق تصرف آزادانه در قسمت دلخواه ایجاد نمی‌کند.

از طرف دیگر، خرید سهم مشاع به‌تنهایی به معنای امکان گرفتن پروانه دامداری نیست. فعالیت‌های دامپروری مشمول ضوابط وزارت جهاد کشاورزی هستند و برای صدور مجوز، محل فعالیت باید شرایط فنی، بهداشتی و ضوابط استقرار را داشته باشد. قانون نظام جامع دامپروری نیز صدور پروانه تأسیس و بهره‌برداری را منوط به رعایت همین ضوابط کرده است. در ضوابط استقرار نیز فاصله واحد دامداری از محدوده و واحدهای مسکونی روستا مورد توجه قرار می‌گیرد؛ بنابراین اینکه محل شما چسبیده به بافت روستایی است موضوع مهمی است و بسته به نوع دام، ظرفیت و نوع مجوز می‌تواند مانع صدور مجوز شود.

پس نمی‌توان گفت چون ۲۰۰ متر خریده، حتماً می‌تواند آنجا دامداری راه بیندازد. مخصوصاً اگر ملک همچنان مشاع باشد و محل مورد ادعای او به‌عنوان قطعه مستقل از نظر ثبتی مشخص نشده باشد، موضوع مالکیت و حق تصرف نیز باید برای مرجع صادرکننده مجوز روشن شود.

با توجه به سابقه پرونده سال ۱۴۰۳، پیشنهاد می‌شود شما و سایر مالکان با مدارک مالکیت، نقشه ملک و رأی قبلی، موضوع را کتبی به مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان و مرجع صادرکننده مجوز اعلام کنید و صراحتاً بنویسید که ملک مشاع است و نسبت به اختصاص بخشی از آن به دامداری رضایت ندارید. این کار حداقل باعث می‌شود مرجع صدور مجوز پیش از تصمیم‌گیری وضعیت مالکیت و محل مورد درخواست را بررسی کند.

در مورد فحاشی و تهدید هم اگر پیام، صدای ضبط‌شده، شاهد یا هر مدرکی دارید نگهداری کنید. اینکه گفته «همه زمین‌ها را به کمترین قیمت می‌خرم» به‌تنهایی حق خاصی برای او ایجاد نمی‌کند و هیچ شریکی نمی‌تواند سایر مالکان را مجبور کند سهمشان را به قیمت موردنظر او بفروشند.