در دنیای امروز، بسیاری از زنان ایرانی در کشورهای دیگر زندگی می‌کنند؛ اما زندگی در خارج از ایران، مانع از طرح دعاوی خانوادگی در محاکم داخل کشور نیست. یکی از

برای بسیاری از زنان و مردان، طرح یا دفاع از دعوای مهریه با این پرسش آغاز می‌شود: دادگاه مهریه چند جلسه دارد؟ پاسخ این سؤال، برخلاف تصور عموم، عدد مشخص

در جلسه اعسار مهریه، موضوع اصلی این نیست که مرد بگوید «نمی‌توانم مهریه بدهم»؛ باید برای دادگاه روشن کند چرا توان پرداخت یک‌جای مهریه را ندارد، درآمد واقعی او چقدر

تغییر نام می‌تواند تصمیمی مهم و بعضاً رهایی‌بخش باشد؛ گاه برای فرار از گذشته، گاه برای بازیابی هویت واقعی. اما این انتخاب، اگرچه در ظاهر ساده به‌نظر می‌رسد، در عمل

تغییر نام کوچک، به‌ویژه زمانی‌که نام فعلی فرد موجب ناراحتی‌های اجتماعی، روانی یا فرهنگی می‌شود، گاهی به یک ضرورت حقوقی تبدیل می‌گردد. در چنین پرونده‌هایی، اثبات «اشتهار» به نام جدید

کی از نخستین گام‌های قانونی پس از فوت یک فرد، مشخص کردن ورثه و سهم‌الارث آن‌هاست. اما برای اینکه وراث بتوانند حقوق خود را به‌صورت رسمی پیگیری کنند، نیاز به

در ساختار نظام دادرسی ایران، دادگاه‌ها به سه دسته کلی تقسیم می‌شوند: دادگاه‌های عمومی، دادگاه‌های اختصاصی و دادگاه‌های تخصصی. بسیاری از شهروندان هنگام پیگیری یک پرونده، با عباراتی مانند «دادگاه

توقیف خودرو برای مهریه یکی از روش‌های قانونی و پرکاربرد جهت وصول حقوق مالی زنان پس از ازدواج است. در مواردی که زوج از پرداخت مهریه خودداری کند یا امکان

رسیدگی به جرایم اطفال و نوجوانان در نظام حقوقی ایران با توجه به ویژگی‌های سنی، روانی و اجتماعی این گروه، تابع مقرراتی کاملاً متفاوت و حمایتی است. از مرحله تحقیقات