در حالی که مقامات رسمی بارها اعلام کردهاند «هیچکس ممنوعالورود نیست»، واقعیتهای حقوقی و تجربیات عملی، تصویر متفاوتی از بازگشت شهروندان یا اتباع خارجی به ایران ارائه میدهد. در قوانین
یکی از اصطلاحات مهم در روند دادرسیهای حقوقی که ممکن است بسیاری از افراد در مسیر طرح دعوا یا تجدیدنظر با آن مواجه شوند، «قرار عدم استماع دعوا» است. این
در جریان رسیدگیهای حقوقی و کیفری، بروز وقایع غیرمنتظرهای مانند فوت یکی از اصحاب دعوا (اعم از خواهان، خوانده، متهم یا محکومعلیه) میتواند موجب توقف یا تغییر مسیر دادرسی شود.
در فضای معاملات روزمره، بسیاری از مردم با قولنامه اقدام به خرید یا فروش ملک، خودرو یا سایر داراییها میکنند؛ غافل از آنکه همین سند عادی ممکن است به ابزار
واخواهی یکی از شیوههای مهم اعتراض به احکام غیابی است که در صورت عدم حضور خوانده یا متهم در جلسات رسیدگی، امکانپذیر میشود. قانونگذار برای استفاده از این حق، مهلت
در نظام دادرسی ایران، فرجامخواهی یکی از طرق نظارت عالی بر آرای دادگاههاست که از طریق دیوان عالی کشور انجام میشود. اما این مسیر نظارتی، محدود و زمانمند است؛ بهگونهای
در سالهای اخیر، شورای حل اختلاف به عنوان یکی از مهمترین نهادهای شبهقضایی، نقش پررنگی در رسیدگی به دعاوی حقوقی، خانوادگی و کیفری ایفا کرده است. بسیاری از شهروندان ممکن
در نظام دادرسی ایران، صدور حکم عادلانه مستلزم وجود دلایل محکم و قابلاتکا است. یکی از ابزارهایی که قانون برای کشف حقیقت در اختیار قاضی قرار داده، «علم قاضی» است؛
در بسیاری از پروندههای حقوقی و کیفری، قاضی بدون نظر تخصصی یک کارشناس رسمی دادگستری، نمیتواند تصمیمی دقیق و منصفانه اتخاذ کند. به همین دلیل، ارجاع به کارشناسی یکی از
در سالهای اخیر، افزایش تمایل به مهاجرت باعث شده بازار فعالیت موسسات مهاجرتی داغتر از همیشه شود. بسیاری از افراد با امید به آیندهای بهتر، مبالغ هنگفتی را به این
