قرار قاطع دعوا و قرار شبه قاطع چیست؟ تفاوت، انواع و آثار

در دنیای حقوق و دادرسی، هر رأی دادگاه الزاماً حکم نیست. گاهی رأیی صادر می‌شود که بدون ورود به ماهیت دعوا، سرنوشت پرونده را مشخص می‌کند. اینجاست که اصطلاحاتی مثل «قرار قاطع دعوا» و «قرار شبه قاطع دعوا» وارد صحنه می‌شوند. در واقع، این دو نوع قرار از مهم‌ترین ابزارهای قضات برای ساماندهی روند رسیدگی به پرونده‌ها هستند؛ اما تفاوت آن‌ها با حکم چیست؟ کدام‌یک پرونده را برای همیشه می‌بندد و کدام فقط توقفی موقت در روند رسیدگی است؟

قرار قاطع دعوا و قرار شبه قاطع چیست؟
قرار قاطع دعوا و قرار شبه قاطع چیست؟

در این مقاله با زبانی ساده و در عین حال دقیق، به بررسی کامل مفاهیم قرار قاطع و شبه قاطع دعوا، انواع آن‌ها، آثار قانونی هرکدام، و تفاوت‌های کلیدی میان آن‌ها و حکم می‌پردازیم. اگر درگیر پرونده‌ای حقوقی هستید یا در حال نگارش لایحه، اعتراض یا دفاعیه می‌باشید، آشنایی با این مفاهیم می‌تواند مسیرتان را روشن‌تر کند.

تعریف حکم و قرار در آیین دادرسی مدنی بر اساس ماده ۲۹۹

مطابق ماده ۲۹۹ قانون آیین دادرسی مدنی، آراء دادگاه‌ها به دو نوع کلی تقسیم می‌شوند. چنانچه رأی دادگاه، راجع به ماهیت دعوا و قاطع آن، جزئاً یا کلاً باشد، حکم نامیده می‌شود. در غیر این صورت، قرار محسوب می‌گردد.

✅ ملاک‌های تشخیص حکم از قرار

طبق ماده ۲۹۹ ق.آ.د.م، دو شرط برای آنکه رأی دادگاه حکم محسوب شود وجود دارد:

  1. راجع بودن به ماهیت دعوا: رأی باید درباره اصل خواسته‌ای که بین خواهان و خوانده مطرح است، صادر شده باشد؛ یعنی دادگاه در مورد اختلاف واقعی و حقوقی بین طرفین نظر بدهد. به عنوان مثال، رأی درباره استحقاق خواهان به مطالبه وجه، راجع به ماهیت است.

  2. قاطع بودن دعوا: رأی باید تکلیف دعوا را تعیین کند و آن را از دستور رسیدگی دادگاه خارج نماید. این خروج می‌تواند به نفع یا ضرر خواهان باشد.

اگر رأی دادگاه فقط یکی از این دو شرط را داشته باشد یا هیچ‌کدام را نداشته باشد، آن رأی قرار نامیده می‌شود.

📌 نمونه‌هایی برای فهم بهتر

  • قرار کارشناسی یا معاینه محل: چون به ماهیت دعوا مربوط است ولی قاطع دعوا نیست، قرار محسوب می‌شود.
  • قرار رد دعوا یا قرار ابطال دادخواست: چون قاطع‌اند ولی ناظر به ماهیت دعوا نیستند، باز هم قرار محسوب می‌شوند (و در دسته‌ی “قرارهای قاطع” قرار دارند).

اگر هر دو شرط برقرار باشد (مثلاً رأیی که حق خواهان به مطالبه مهریه را تأیید و دعوا را مختومه کند)، حکم خواهد بود.

قرار قاطع دعوا چیست؟ (مفهوم، مبنا و نمونه‌های عملی)

 قرار قاطع دعوا رأیی است که بدون ورود به ماهیت حق، به دلیلی شکلی یا قانونی، به دعوا پایان می‌دهد و پرونده را از دستور رسیدگی دادگاه خارج می‌کند. برخلاف حکم، این قرار ماهیت دعوا را بررسی نمی‌کند، اما چون قاطع دعواست، قابل تجدیدنظر یا فرجام است. نمونه‌های آن شامل قرار رد دعوا، سقوط دعوا و عدم استماع دعواست.

✅ فهرست انواع قرار قاطع دعوا

مطابق رویه قضایی و دکترین حقوقی، مهم‌ترین قرارهای قاطع دعوا عبارت‌اند از:

  • قرار سقوط دعوا
  • قرار رد دعوا
  • قرار عدم استماع دعوا
  • قرار ابطال دادخواست
  • قرار رد دادخواست
  • قرار رد درخواست

⚖️ مبنای قانونی قرار قاطع دعوا

اگرچه در قانون آیین دادرسی مدنی اصطلاح «قرار قاطع دعوا» به‌صورت مستقیم نیامده، اما مفهوم آن از ملاک ماده ۲۹۹ به دست می‌آید: هرگاه رأی صادره راجع به ماهیت نباشد اما قاطع دعوا باشد، قرار است. حال اگر این قرار دعوا را به پایان برساند، در دسته قرارهای قاطع قرار می‌گیرد.

🔍 نمونه‌هایی از کاربرد قرار قاطع دعوا

برای درک بهتر این مفهوم، چند مثال واقعی از قرارهای قاطع دعوا:

  • اگر دعوا از لحاظ قانونی در موعد مقرر اقامه نشده باشد، دادگاه می‌تواند قرار عدم استماع دعوا صادر کند.
  • دادگاهی که متوجه شود خواهان صلاحیت طرح دعوا را ندارد (مثلاً دعوا قبلاً در دادگاه دیگری رسیدگی شده)، ممکن است قرار رد دعوا صادر کند.
  • در دعوای تمکین، اگر یکی از زوجین فوت کرده باشد، رابطه زوجیت زائل شده و دادگاه قرار سقوط دعوا صادر می‌کند.

انواع قرارهای قاطع دعوا در آیین دادرسی مدنی

یکی از مهم‌ترین دسته‌بندی‌های مربوط به تصمیمات دادگاه، قرارهای قاطع دعوا هستند. این قرارها، علی‌رغم اینکه به ماهیت دعوا ورود نمی‌کنند، اما با صدور آن‌ها، پرونده از دادگاه رسیدگی‌کننده خارج شده و به دادرسی پایان داده می‌شود.

⚖️ قرار سقوط دعوا

قرار سقوط دعوا زمانی صادر می‌شود که حق مورد ادعا به نحوی زائل شده باشد؛ به عبارت دیگر، چون دیگر موضوعی برای رسیدگی وجود ندارد، ادامه دادرسی بی‌فایده است. مصادیق آن به شرح زیر است:

  • استرداد کلی دعوا توسط خواهان (ماده ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی)
  • فوت یکی از زوجین در دعوای تمکین
  • اجتماع داین و مدیون در یک شخص (مثلاً فرزندی که تنها وارث پدر بستانکارش است)

توجه داشته باشید که این قرار، تنها قرار قاطعی است که اعتبار امر مختومه دارد.

⚖️ قرار رد دعوا

این قرار هنگامی صادر می‌شود که دعوا به‌صورت شکلی یا قانونی قابل رسیدگی نباشد؛ در واقع بدون بررسی اصل اختلاف، به دلیل یک ایراد مهم، دعوا رد می‌شود. موارد شایع:

  • عدم اهلیت خواهان
  • تکرار دعوا (دعوا قبلاً رسیدگی و حکم صادر شده)
  • ذی‌نفع نبودن خواهان یا عدم صلاحیت مرجع

بعد از رفع مانع، امکان طرح مجدد دعوا وجود دارد.

⚖️ قرار عدم استماع دعوا

این قرار در صورتی صادر می‌شود که از نظر قانون، اساساً دعوا قابلیت رسیدگی و استماع نداشته باشد یا زودتر از موعد مطرح شده باشد. نمونه‌ها:

  • اقامه دعوا خارج از مهلت قانونی
  • طرح دعوای مالی بدون اثبات مالکیت
  • طرح دعوا بدون تحقق شرایط مقرر قانونی

این قرار تنها در صورتی قابل تجدیدنظر است که اصل دعوا چنین قابلیتی داشته باشد.

⚖️ قرار ابطال دادخواست

در مواقعی که خواهان باید اقدامی برای ادامه رسیدگی انجام دهد و از انجام آن امتناع می‌کند (مثلاً پرداخت هزینه کارشناسی یا ترجمه رسمی اسناد)، دادگاه می‌تواند دادخواست را باطل کند.

تفاوت با رد دادخواست این است که ابطال توسط قاضی صادر می‌شود، ولی رد ممکن است توسط مدیر دفتر انجام شود.

⚖️ قرار رد دادخواست

زمانی صادر می‌شود که دادخواست خواهان ناقص است و علیرغم اخطار رفع نقص، در مهلت مقرر تکمیل نشده باشد. این قرار بیشتر در ابتدای روند رسیدگی دیده می‌شود. مبنای قانونی مواد ۵۴ تا ۵۶ و ۶۶ آیین دادرسی مدنی است. این قرار معمولاً توسط مدیر دفتر دادگاه صادر می‌شود و البته این قرار قابل اعتراض می باشد.

⚖️ قرار رد درخواست

در پرونده‌هایی که موضوع دعوا نیست بلکه درخواست خاصی از دادگاه مطرح می‌شود، مثل تأمین خواسته یا دستور موقت، اگر شرایط قانونی رعایت نشده باشد، دادگاه با قرار رد درخواست به موضوع رسیدگی نمی‌کند. مصادیق:

  • درخواست تأمین خواسته بدون دلایل کافی
  • درخواست دستور موقت بدون فوریت یا احراز ضرر
  • درخواست ابطال رأی داور بدون رعایت شرایط قانونی

آثار و ویژگی‌های قرارهای قاطع دعوا

یکی از دلایل اهمیت قرارهای قاطع دعوا در آیین دادرسی مدنی، آثاری است که این نوع قرارها از نظر حقوقی و اجرایی به دنبال دارند. برخلاف برخی تصمیمات موقت یا اعدادی، قرارهای قاطع دعوا موجب بسته شدن پرونده در دادگاه صادرکننده می‌شوند و در روند دادرسی اثر قاطع و نهایی دارند، حتی اگر ماهیت دعوا را بررسی نکرده باشند.

✅ خروج پرونده از جریان رسیدگی دادگاه (قاعده فراغ دادرس)

به محض صدور قرار قاطع دعوا، قاضی دیگر صلاحیت رسیدگی مجدد به همان پرونده را ندارد، مگر آن‌که رأی در مرجع تجدیدنظر نقض شود. به این اصل، قاعده فراغ دادرس گفته می‌شود. یعنی قاضی با صدور رأی قاطع، از ادامه رسیدگی فارغ می‌شود.

✅ تنظیم در قالب دادنامه و ابلاغ رسمی

قرار قاطع دعوا مثل حکم، باید در قالب دادنامه رسمی صادر شود و به اصحاب دعوا ابلاغ گردد. دادنامه شامل شماره پرونده، مشخصات طرفین، خلاصه دلایل، استدلال حقوقی، مستند قانونی و متن قرار است.

✅ قدرت اثباتی به عنوان سند رسمی

این نوع قرارها توسط مرجع قضایی صالح، در حدود صلاحیت قانونی و در مقام حل‌وفصل دعوا صادر می‌شوند؛ بنابراین مانند حکم، دارای ارزش اثباتی و اعتبار سند رسمی هستند.

✅ قابلیت شکایت از طریق تجدیدنظر یا فرجام

اگر قرار قاطع دعوا در دعوایی صادر شده باشد که اصل آن قابل تجدیدنظر یا فرجام‌خواهی است، خود قرار هم از همین قابلیت برخوردار است. به‌طور مثال، قرار رد دعوا در دعوای مطالبه وجه بالای ۲۰ میلیون تومان قابل تجدیدنظر است.

✅ عدم امکان طرح دعوای ابطال

بر خلاف قراردادها یا اسناد حقوقی، قرارهای قاطع دعوا را نمی‌توان با دادخواست مستقل ابطال کرد. تنها راه مقابله با آن‌ها، استفاده از روش‌های قانونی اعتراض است (مانند تجدیدنظرخواهی یا فرجام‌خواهی در مهلت مقرر).

⚠️ اعتبار امر مختومه؛ فقط در مورد قرار سقوط دعوا

از میان انواع قرارهای قاطع، تنها قرار سقوط دعوا دارای اعتبار امر قضاوت‌شده است. یعنی اگر چنین قراری صادر شود، همان دعوا با همان اصحاب و همان موضوع را دیگر نمی‌توان در هیچ دادگاهی مطرح کرد. سایر قرارهای قاطع، معمولاً چنین اعتباری ندارند.

قرار شبه قاطع دعوا چیست و چه تفاوتی با قرار قاطع دارد؟

 قرار شبه قاطع دعوا، رأیی است که بدون ورود به ماهیت دعوا، موجب خروج موقت یا دائمی پرونده از جریان رسیدگی در یک شعبه می‌شود، اما به دادرسی پایان نمی‌دهد. این قرارها باعث انتقال پرونده به مرجع دیگر یا توقف موقت رسیدگی می‌شوند. مانند: قرار عدم صلاحیت، قرار امتناع از رسیدگی و قرار عدم اهلیت طرف دعوا. برخلاف قرار قاطع که دادرسی را به‌طور کامل در همان شعبه و برای همان پرونده می‌بندد، قرار شبه قاطع صرفاً موجب انتقال یا وقفه در رسیدگی است.

🔍 تفاوت‌های کلیدی با قرار قاطع

ویژگی‌ها قرار قاطع دعوا قرار شبه قاطع دعوا
پایان دادرسی بله، در همان دادگاه خیر، رسیدگی ادامه دارد
خروج پرونده از مرجع بله معمولاً بله یا موقتاً بله
اعتبار امر مختومه فقط در مورد سقوط دعوا ندارد
قابلیت طرح مجدد دعوا گاه وجود ندارد (سقوط)، گاه بله معمولاً بله
امکان انتقال به مرجع دیگر ندارد دارد (مثلاً در قرار عدم صلاحیت)

📝 آثار اجرایی قرارهای شبه قاطع

پرونده موقتاً از شعبه خارج می‌شود یا به شعبه/مرجع دیگر ارجاع می‌گردد. مانند سایر قرارها، در قالب دادنامه صادر شده و به طرفین ابلاغ می‌گردد. اگر مرجع بعدی در مورد پرونده تصمیم بگیرد، جریان دادرسی از همان‌جا ادامه می‌یابد. این قرارها معمولاً قابل شکایت نیستند، مگر در موارد خاص که قانون پیش‌بینی کرده است.

انواع قرارهای شبه قاطع دعوا در رویه دادگاه‌ها

قرارهای شبه قاطع با اینکه به‌ظاهر مانند برخی قرارهای قاطع عمل می‌کنند و پرونده را از جریان رسیدگی یک شعبه خارج می‌نمایند، اما در واقع پایان دادرسی نیستند. این نوع قرارها غالباً در شرایطی صادر می‌شوند که مانع موقتی برای ادامه رسیدگی وجود دارد یا لازم است مرجع دیگری به پرونده رسیدگی کند.

در ادامه به مهم‌ترین انواع قرارهای شبه قاطع دعوا می‌پردازیم:

⚖️ قرار عدم اهلیت یکی از طرفین دعوا

این قرار زمانی صادر می‌شود که یکی از طرفین دعوا (معمولاً خواهان)، به موجب قانون اهلیت طرح دعوا را نداشته باشد؛ مثلاً:

  • کودک یا فرد صغیر باشد
  • دچار جنون یا عدم رشد شناخته شود
  • در اثر حکم ورشکستگی، از تصرف در اموال ممنوع شده باشد

مبنای قانونی این قرار در بند ۱ ماده ۸۴ قانون آیین دادرسی مدنی آمده است. در این حالت، رسیدگی به دعوا متوقف شده و لازم است نماینده قانونی (ولی، وصی، قیم یا مدیر تصفیه) معرفی شود. پس از آن، روند دادرسی از سر گرفته می‌شود.

⚖️ قرار عدم صلاحیت دادگاه

در مواردی که دادگاه رسیدگی‌کننده خود را فاقد صلاحیت ذاتی یا محلی برای رسیدگی بداند، با صدور قرار عدم صلاحیت، پرونده را به مرجع صالح ارسال می‌کند.

🔍 مثال:

  • دعوای کیفری در دادگاه حقوقی مطرح شده باشد
  • محل وقوع دعوا خارج از حوزه قضایی دادگاه باشد

این قرار معمولاً به طرفین ابلاغ نمی‌شود، بلکه مستقیماً برای تعیین تکلیف به مرجع ذی‌ربط (مثلاً دیوان‌عالی کشور) فرستاده می‌شود.

⚖️ قرار امتناع از رسیدگی

مطابق مواد ۹۱ و ۹۲ قانون آیین دادرسی مدنی، در صورتی که دادرس به دلایل مشخص قانونی اجازه رسیدگی به پرونده را نداشته باشد، باید قرار امتناع از رسیدگی صادر کند.

📌 موارد قانونی امتناع:

  • وجود قرابت نسبی یا سببی بین قاضی و یکی از طرفین تا درجه سوم
  • داشتن نفع شخصی در پرونده
  • دعوای قبلی بین قاضی و طرف دعوا که هنوز کمتر از دو سال از آن گذشته
  • قضاوت قبلی درباره همان دعوا

با صدور این قرار، پرونده به شعبه یا قاضی دیگری برای ادامه رسیدگی ارجاع می‌شود.

این سه نوع قرار، شایع‌ترین انواع «قرارهای شبه قاطع» در رویه دادگاه‌های ایران هستند. با اینکه موقتاً رسیدگی را متوقف می‌کنند یا موجب انتقال پرونده می‌شوند، ولی همچنان دعوا زنده است و ادامه آن در مرجع دیگر پیگیری خواهد شد.

مقایسه قرار قاطع، قرار شبه قاطع و حکم دادگاه

در فرآیند دادرسی، دادگاه ممکن است تصمیماتی بگیرد که همگی رأی محسوب شوند، اما از نظر نوع، آثار و قابلیت پیگیری با یکدیگر تفاوت اساسی دارند. در این بخش به مقایسه تطبیقی سه نوع رای مهم یعنی «حکم»، «قرار قاطع دعوا» و «قرار شبه قاطع دعوا» می‌پردازیم.

⚖️ تفاوت در ماهیت و اثر حقوقی

ویژگی‌ها حکم دادگاه قرار قاطع دعوا قرار شبه قاطع دعوا
ورود به ماهیت حق ✔️ دارد ❌ ندارد ❌ ندارد
قاطع دعواست؟ ✔️ بله ✔️ بله ❌ خیر
پرونده از دادگاه خارج می‌شود؟ ✔️ بله ✔️ بله 🔁 بسته به مورد
اعتبار امر مختومه ✔️ معمولاً دارد فقط در سقوط دعوا ❌ ندارد
قابل تجدیدنظر/فرجام؟ ✔️ بله ✔️ بله (در موارد خاص) 🔁 گاهی بله
صدور در قالب دادنامه ✔️ بله ✔️ بله ✔️ بله
امکان ادامه رسیدگی ❌ ندارد ❌ ندارد ✔️ دارد، در مرجع دیگر

📌 نکات کلیدی در تشخیص

  • حکم همیشه در مورد اصل حق اختلاف نظر می‌دهد و نتیجه آن مشخص شدن استحقاق یکی از طرفین است.
  • قرار قاطع معمولاً به دلایل شکلی یا حقوقی، بدون ورود به ماهیت، دعوا را از دادگاه خارج می‌کند.
  • قرار شبه قاطع جریان رسیدگی را قطع نمی‌کند، بلکه فقط باعث انتقال یا توقف موقت دادرسی می‌شود.

راه‌های اعتراض و شکایت نسبت به قرارهای قاطع و شبه قاطع

یکی از مسائل مهم پس از صدور هر نوع رأی از سوی دادگاه، بررسی امکان اعتراض به آن است. قرارهای قاطع و شبه قاطع هرچند از نظر ماهیت با حکم تفاوت دارند، اما بسیاری از آن‌ها قابلیت اعتراض دارند؛ البته با شرایط خاص و متفاوت. در این بخش، مسیرهای قانونی برای اعتراض به این قرارها را مرور می‌کنیم.

✅ اعتراض به قرارهای قاطع دعوا

قرارهای قاطع دعوا معمولاً در قالب دادنامه رسمی صادر می‌شوند و در صورتی که دعوای اصلی قابل تجدیدنظر یا فرجام باشد، این قرارها نیز قابل شکایت خواهند بود.

📌 مسیرهای قانونی اعتراض:

  • واخواهی: در صورت غیابی بودن قرار قاطع (مثلاً در قرار رد دعوای غیابی)
  • تجدیدنظرخواهی: اگر اصل دعوا مشمول تجدیدنظر باشد (مثل قرار رد دعوای مطالبه مهریه)
  • فرجام‌خواهی: در دعاوی‌ای که حکم آن قابلیت فرجام دارد، قرار قاطع هم می‌تواند مشمول آن باشد (مطابق مواد ۳۳۰ و ۳۳۲ قانون آیین دادرسی مدنی)

🔍 نکته: اگر دعوای اصلی اصولاً غیرقابل تجدیدنظر باشد (مثلاً مالی زیر ۲۰ میلیون)، قرار قاطع صادره نیز قابل تجدیدنظر نیست.

⚖️ اعتراض به قرارهای شبه قاطع دعوا

قرارهای شبه قاطع معمولاً ماهیتی اجرایی دارند و به شکل مستقیم، به ماهیت دعوا ورود نمی‌کنند، اما برخی از آن‌ها نیز قابل اعتراض‌اند.

📌 وضعیت اعتراض‌پذیری:

  • قرار عدم اهلیت: به دلیل تأثیر آن بر اصل دعوا، قابل تجدیدنظر است.

  • قرار امتناع از رسیدگی: در صورت طرح صحیح، امکان اعتراض وجود دارد.

  • قرار عدم صلاحیت: اگر اختلاف بین دو دادگاه از حیث صلاحیت باشد، مطابق مواد ۲۶ و ۲۷ ق.آ.د.م باید اختلاف به مرجع بالاتر (تجدیدنظر یا دیوان عالی) ارجاع شود. در این مورد، اعتراض به شکل سنتی وجود ندارد، بلکه فرآیند تعیین مرجع صالح از طریق ارجاع حل می‌شود.

🛠️ نحوه تنظیم لایحه یا دادخواست اعتراض

برای اعتراض به قرار، باید:

  • مهلت قانونی (۲۰ روز در ایران، ۲ ماه برای مقیم خارج) رعایت شود.
  • نوع اعتراض مشخص باشد (تجدیدنظر، واخواهی یا فرجام)
  • دلایل و مستندات کافی برای بی‌اعتباری قرار ارائه گردد
  • شماره دادنامه و مشخصات کامل رأی مورد اعتراض ذکر شود

سوالات متداول

در این قسمت از مقاله سوالات متداول پیرامون انواع قرار قاطع دعوا و شبه قاطع مطرح شده است:

❓ من برای مطالبه خسارت از همسایه‌ام که دیوار رو خراب کرده، دادخواست دادم، ولی دادگاه گفت چون مدرک کافی نیاوردم، دادخواستمو باطل می‌کنه. یعنی دیگه نمی‌تونم شکایت کنم؟

✅ نه، نگران نباشید. اگر قرار ابطال دادخواست صادر شده باشه، این به معنی رد نهایی دعوا نیست. شما می‌تونید همان دعوا را مجدداً با رفع نقص و ارائه مدارک کامل مطرح کنید. این قرار فقط به این دلیل صادر شده که دادگاه نتونسته وارد ماهیت بشه چون الزامات اولیه فراهم نبوده.

❓ قاضی پرونده من گفت چون با یکی از طرفای دعوا فامیله، نمی‌تونه رسیدگی کنه و پرونده رو به قاضی دیگه‌ای می‌دن. این یعنی پرونده من بسته شده؟

✅ نه، این حالت مربوط به قرار امتناع از رسیدگی هست که یک قرار شبه قاطع محسوب میشه. یعنی قاضی فعلی به دلایل قانونی (مثل قرابت فامیلی یا نفع شخصی) از رسیدگی خودداری کرده. اما پرونده بسته نشده و به شعبه یا قاضی دیگری در همان دادگاه یا مرجع بالاتر ارجاع داده می‌شه.

❓ من دعوایی رو برای استرداد پولم مطرح کردم ولی قاضی گفت که چون این موضوع قبلاً تو دادگاه دیگه‌ای در حال رسیدگیه، دعوا رد می‌شه. یعنی هیچ راهی ندارم؟

✅ در این مورد، اگر قرار رد دعوا به دلیل رسیدگی هم‌زمان یا تکراری بودن موضوع صادر شده باشه، باید بررسی بشه که آیا اون پرونده هنوز جریانه یا بسته شده. اگر پرونده قبلی مختومه شده و شرایط تغییر کرده، ممکنه دوباره بتونید با طرح مجدد دعوا در چارچوب درست، رسیدگی بگیرید. قرار رد دعوا به‌طور کلی پایان قطعی ماجرا نیست، ولی بسته به علتش می‌تونه محدودکننده باشه.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا