اجرت المثل ایام زوجیت یک خانم در روستا

در این پرونده، خانه‌داری، پخت‌وپز، شست‌وشوی لباس‌ها، نگهداری و بزرگ‌کردن فرزندان، کار در زمین کشاورزی، دامداری و رسیدگی به گوسفندان و همچنین مراقبت از پدر و مادر زوج می‌تواند مورد مطالبه قرار گیرد؛ اما تعلق اجرت به تمام این موارد خودکار نیست و باید انجام آنها و شرایط قانونی فوق اثبات شود. اینکه پدر و مادر زوج، عمه و شوهرعمه زوجه بوده‌اند، به‌تنهایی حق مطالبه را از بین نمی‌برد.

مبلغ اجرت‌المثل از روی تعداد سال‌های زندگی مشترک به‌صورت ثابت محاسبه نمی‌شود. دادگاه معمولاً موضوع را به کارشناس رسمی ارجاع می‌دهد. کارشناس مدت زندگی مشترک، تعداد فرزندان، نوع و حجم کارها، محل زندگی در روستای دره بادام، خمینی‌شهر و نجف‌آباد، مدت حضور در هر محل، میزان فعالیت کشاورزی و دامداری و عرف دستمزد همان دوره‌ها را بررسی می‌کند. بنابراین بدون کارشناسی نمی‌توان مبلغ دقیقی برای سال‌های ۱۳۷۶ تا زمان طرح دادخواست تعیین کرد.

بهتر است در دادخواست، دوره‌های زندگی و نوع کارها به‌طور جداگانه نوشته شود؛ برای نمونه:

• مدت سکونت در روستای دره بادام و نوع کارهای کشاورزی و دامداری؛
• تعداد گوسفندان و میزان رسیدگی زوجه به آنها؛
• مدت و نحوه مراقبت از پدر و مادر زوج؛
• سال‌های سکونت در خمینی‌شهر و نجف‌آباد؛
• تعداد فرزندان و مدت نگهداری از آنان؛
• کارهای مستمر منزل در طول زندگی مشترک.

شهادت همسایه‌ها، بستگان و افراد مطلع، مدارک مربوط به زمین و دام‌ها، عکس‌ها، پیام‌ها، اسناد درمانی والدین زوج و هر مدرکی که انجام این کارها را نشان دهد، می‌تواند در اثبات ادعا مؤثر باشد.

عنوان خواسته را می‌توان «مطالبه اجرت‌المثل ایام زوجیت از تاریخ ۱۳۷۶/۰۵/۲۱ تا زمان تقدیم دادخواست، با جلب نظر کارشناس رسمی دادگستری» نوشت. دادگاه پس از بررسی دلایل و نظریه کارشناس درباره اصل استحقاق و مبلغ قابل پرداخت تصمیم می‌گیرد.